Een gezellig studentenhuis

Een gezellig studentenhuis

'Die bovenverdieping van jullie, mogen daar niet tijdelijk twee studenten bivakkeren?'

24-09-2021 · Redactioneel

De tekenles was net begonnen toen we een vreemd geluid op de eerste verdieping hoorden. “Inbrekers?”, grinnikten we vragend. Nee, zei de juf, daar wonen tijdelijk twee studenten die dakloos zijn. Ze konden geen kamer vinden, terwijl het toch al half september was. Een vriend had de juf gebeld: die bovenverdieping van jullie, mogen daar niet tijdelijk twee studenten bivakkeren? Ze kunnen geen woonruimte vinden, worden overal afgewezen want ze zijn te oud (27 plus) én ze spreken geen Nederlands. Ja, dat mocht, maar maximaal twee maanden, echt niet langer.

Wat? Geen woonruimte? Observant schreef eind augustus nog dat er geen kamernood was in Maastricht. Op dat gebruikelijke piekje na dan, maar dat zou eind september verleden tijd zijn.

Hoe anders bleek de werkelijkheid al meteen na het verschijnen van ons bericht. Er is wel degelijk kamernood, inmiddels zijn hotels ingeschakeld, tot in Valkenburg aan toe, en is men naarstig op zoek naar tijdelijke woonruimte.

Ook in mijn tijd, veertig jaar geleden inmiddels, was er een tekort aan fatsoenlijke kamers in verschillende studentensteden. Mijn eerste studentenkamer vond ik via een collega van mijn oom. Er was plaats voor mijn bed, bureau en kleine klerenkast. Verder niks. Maar de flatgenoten waren leuk, en mijn beste vriendin woonde twee deuren verder.

Maar uiteindelijk wilde ik toch wat meer dan die pijpenla. Na een lange zoektocht vonden mijn broer, drie vrienden en ik een huis in Nijmegen. Wat een luxe, wat een mazzel, opeens hadden we een gemeenschappelijke woonkamer, een keuken, garage en zelfs een klein tuintje.

We woonden naast een ouder echtpaar dat zich hoogstwaarschijnlijk vooraf zorgen had gemaakt over die nieuwe buren. Maar dat lieten ze niet merken. Integendeel, opgewekt zaten ze tussen het zooitje ongeregeld aan de koffie, nooit klaagden ze over de (te) harde muziek, en wat waren ze blij toen we met een draadje door de lucht een apart belletje lieten aanleggen op onze overloop zodat zij ons bij onraad of fysieke malaise – ze waren immers tachtig plus – vanuit hun bed wakker konden maken. Ze hebben nooit hoeven te bellen, maar de fysieke klachten werden zo groot dat ze uiteindelijk naar een bejaardenhuis (dat bestond toen nog) moesten verkassen.

Ik weet het, niet iedereen vindt zo’n pand, al helemaal niet in deze tijd van enorme krapte, maar ik gun die twee studenten bij mijn juf en al die andere die op zoek zijn naar een fatsoenlijk onderkomen, ook zo’n gezellig studentenhuis. Met zulke lieve buren die misschien eerst schrokken, maar al snel de jongelui in hun armen sloten.

Riki Janssen

PS Vorige keer kondigde ik een verhaal aan voor deze week over onfatsoenlijk gedrag door studenten. Dat houdt u tegoed. Zoals zo vaak in de journalistiek is er opeens groot nieuws. In dit geval: de enorme kamernood die Maastrichtse studenten tot wanhoop drijft.

Auteur: Riki Janssen

Foto: Loraine Bodewes

Categoriëen: Columns en opinie
Tags: redactioneel,studentenhuis,kamercrisis

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.