Geen gala’s, wel het eigen pand geverfd

Geen gala’s, wel het eigen pand geverfd

Terugblik coronajaar (2020-2021) met voorzitters vier grote studentenverenigingen

03-11-2021 · Interview

Een silent disco op je studentenkamer in plaats van een groot feest op de sociëteit, een maaltijd afhalen om daarna digitaal samen te eten en honderden hoofden op zoom tijdens de algemene ledenvergadering. Niet alleen in de studie, ook in het verenigingsleven moest in het academisch jaar 2020-2021 alles anders. De draaiboeken van eerdere besturen konden in de kast blijven staan. Samen met de oud-voorzitters van de vier grote Maastrichtse studentenverenigingen blikt Observant terug.

“De basis viel weg”, zegt oud-Saurusvoorzitter Karel van Melle. Moeilijk, “maar van de andere kant was dat ook bevrijdend. We kregen er energie van om alles zelf uit te vogelen.” Ook Tanne Nevels, oud-voorzitter van Circumflex, begon met “superveel energie”. Tot de gedeeltelijke lockdown die in oktober 2020 inging. “Daarvoor maakten we er met evenementen waarbij iedereen moest zitten wat van, maar na de persconferentie van oktober moesten we dicht.”

En als de kroeg dicht is, hoe zorg je er dan voor dat sommige tradities niet verloren gaan? Nevels: “Bijvoorbeeld dat je niet met je rug naar de bar mag staan of dat je zwarte schoenen moet dragen. Als je dat een jaar overslaat, wordt het vergeten.” Een belangrijke taak voor het huidige bestuur, zegt ze.

(De tekst gaat verder onder de tekening)

Tanne Nevels

Lustrum

Veel evenementen die normaal groots worden aangepakt gingen niet door. Bijvoorbeeld het Inmosaefeest (de verjaardag van sociëteit De Kaap) van Circumflex en het afroeidiner (einde van het introductie-roeien) van Saurus, waar een groot deel van het jaar ook de (meerpersoons-)boten niet het water op mochten. Twee verenigingen hadden het afgelopen jaar lustrum. Koko bestond 45 jaar en Circumflex vijftig. Mijlpalen waar normaal groots bij wordt stilgestaan. Diners, gala’s met gasten uit het hele land en natuurlijk grote feesten. “We hebben nagedacht over een lustrum met ‘zittende’ activiteiten”, zegt Maaike Hooghiemstra, oud-voorzitter van Koko. “Maar is een ‘zittend gala’ wel leuk? We hebben lang gewacht met knopen doorhakken. ‘Misschien is er snel meer mogelijk’, dachten we. Uiteindelijk hebben we besloten om het een jaar uit te stellen. Heel jammer. Het had het hoogtepunt van het jaar moeten zijn.” Circumflex maakte dezelfde keuze. “We hadden tot het laatste moment hoop”, zegt Nevels. “Maar met de regels die het afgelopen jaar golden ging het gewoon echt niet. Een domper.”

Uitzichtloosheid

Vooral de lengte van de lockdownperiode en de uitzichtloosheid hakten erin, klinkt het. “Ongeveer zeven maanden zijn we in totaal dicht geweest”, zegt Hooghiemstra. “Commissies gingen wel door, onze jaarclubs waren dit jaar erg actief en er waren wel activiteiten, maar bijna alles ging via Zoom. Ik miste de korte praatjes op de kroeg.” Bij elke persconferentie hoopten ze dat er weer meer zou mogen, tevergeefs.

Om de stille maanden nuttig te besteden, staken Hooghiemstra en haar bestuur de handen uit de mouwen. Er is onder andere veel geverfd in het pand, zegt ze. Verder staken ze veel tijd in de zoektocht naar een nieuw pand. “We hebben veel gesprekken gevoerd met de wethouder en de universiteit.” Ook bij Tragos werd er flink geklust. Teun Stunnenberg, oud-voorzitter van Tragos: “We hebben het podium vervangen en de keuken opgeknapt. Verder hebben we het e-mailsysteem geoptimaliseerd en alle foto’s gedigitaliseerd en geordend. Alles is nu veel beter voor alle commissies en besturen te vinden”, vertelt hij trots.

(De tekst gaat verder onder de tekening)

Maaike Hooghiemstra

Dansen met Janssen

Over het hoogtepunt van het afgelopen jaar hoeft het viertal niet lang na te denken. “De twee ‘dansen met Janssen-weken’ begin juli”, klinkt het. De kroegen mochten weer open na de versoepelingen eind juni. Alle verenigingen vierden de heropening met grote feesten. Stunnenberg, stralend: “Vanwege de grote vraag waren we die twee weken vijf avonden per week open, normaal zijn dat er drie. De regels waren streng, maar het was zo leuk om iedereen weer op de vereniging te zien. Dat gaf een heel voldaan gevoel.” Aan alle lol kwam snel een einde. ‘Dansen met Janssen’ was een fout van coronaminister Hugo de Jonge. Het aantal besmettingen liep snel op in het land. Hoe wel het in Maastricht meeviel, zegt het viertal, betekende het bijvoorbeeld dat Van Melle een groot deel van zijn vakantieweekje in Italië telefoneert met besmette leden en de GGD.

Voor Nevels was ook de afgelopen Inkom – waarvoor haar bestuur verantwoordelijk was – een hoogtepunt. Circumflex schreef uitzonderlijk veel nieuwe leden in. “Wij hadden een nieuwe aanpak. We begonnen al heel vroeg met kleinschalige acties op sociale media. Voordat de Inkom begon hadden we al honderd aanmeldingen.”

Eigen draai

En na dat gekke bestuursjaar zijn ze nu weer ‘normaal’ lid. Hoe is dat? “Ik vind het lastig om het los te laten”, zegt Stunnenberg. “Ik vind het leuk als de huidige voorzitter me belt voor advies.” Van Melle zit zeven tot negen keer per week in de boot. “Ik ben weer aan het wedstrijdroeien met mijn oude team.” Daarnaast concentreert hij zich op zijn studie. Zijn voorzitterschap eindigde 6 september. De colleges waren toen alweer bezig, dus hij heeft nog wat in te halen, zegt hij. “Commissies doe ik nu niet, even een bestuurspauze. Ik vind het belangrijk dat het volgende bestuur zijn eigen draai eraan kan geven.” Hooghiemstra heeft gekozen voor de master informatiewetenschappen in Amsterdam. “Er is een soortgelijke artificiële intelligentie master in Maastricht, maar die is heel technisch. Ik heb het afgelopen jaar geleerd dat ik met mensen bezig wil zijn en niet de hele dag wil programmeren.” Ze probeert zo veel mogelijk Koko-activiteiten mee te pikken. Nevels is druk met het ‘Research Project Maastricht’, een project waarvoor een handjevol geselecteerde studenten onderzoek gaat doen in een opkomende markt. Natuurlijk is ze nog lid van Circumflex, waar ze het nu heerlijk vindt “om niet op alles te hoeven letten. Dat ik niet streng hoef te zijn.”   

(De tekst gaat verder onder de tekening)

Teun Stunnenberg

Niet bij de pakken neerzitten

Wat hebben ze geleerd? “Crisismanagement”, zegt Nevels. “We moesten na een persconferentie vaak snel schakelen.” Daarnaast kan ze nu veel beter omgaan met tegenslagen, zegt ze. “We hebben zo veel pech gehad. Een tegenvaller bij de studie of het onderzoeksproject, daar ben ik niet meer zo van onder de indruk.” En leidinggeven, zegt Van Melle. “Daar hoort bij dat je in de gaten houdt hoe het met iedereen gaat en ze motiveert.” Stunnenberg leerde om niet bij de pakken neer te gaan zitten. “Ook al gingen veel dingen niet zoals gehoopt. Je moest er toch een waardevol jaar van maken, voor jezelf en voor de vereniging.”

Tot slot. Zouden ze het nog eens doen? “Zeker”, zegt Van Melle. “Natuurlijk ben ik teleurgesteld dat er dingen niet door zijn gegaan, maar ik zit liever in een positie waarin ik actie kan ondernemen, dan een waarin ik moet afwachten. Daarnaast lijkt het alternatief, studeren met corona, me zeker niks.” Ook Hooghiemstra en Stunnenberg zeggen direct “ja”. Nevels denkt even na, maar zegt uiteindelijk toch volmondig ja. “Wel alleen met hetzelfde team”, voegt ze er snel aan toe. “We kenden elkaar van tevoren niet heel goed, maar we vonden elkaar snel. We vingen elkaar goed op als er weer een teleurstelling op ons bordje kwam.” Ook de andere voorzitters noemen meermaals de opgebouwde band met hun medebestuursleden. Stunnenberg: “Je bent echt op elkaar aangewezen. Je moet hecht samenwerken. We hadden 150 eerstejaars die we wegwijs moesten maken en met steeds nieuwe maatregelen was de tijdsdruk groot.”

Auteur: Yuri Meesen

Tekeningen: Simone Golob

Categoriëen: nieuws_boven, Mensen
Tags: Studentenverenigingen, Koko, Saurus, Circumflex, Tragos

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.