Een dubbeltje wordt nooit een kwartje. O nee? Let maar eens op

Een dubbeltje wordt nooit een kwartje. O nee? Let maar eens op

Als eerste van het gezin naar de uni

17-11-2021
  • Kim Thieme (1989)
  • Eerstejaars gezondheidswetenschappen 
  • Geboren en opgegroeid in Maastricht, Pottenberg, eerst bij haar ouders, later bij opa en oma 
  • Begonnen in 2018 aan de UM

Studeren, als eerste in de familie? “Voor mijn moeder hoefde het niet”, zegt Kim Thieme. “Ze was bang dat ik tussentijds zou afhaken en met een torenhoge schuld zou eindigen. Ik heb trouwens een nicht die ook heeft gestudeerd, maar met haar had ik weinig contact.”

Thieme groeide op in de Maastrichtse wijk Pottenberg. Haar vader was elektricien en haar moeder poetsvrouw. Thieme was een nieuwsgierig kind, dat soms zoveel waarom-vragen op haar moeder afvuurde dat die er hoorndol van werd. “Ik las ook veel. Van m’n zakgeld kocht ik griezelboeken in de Kippenvel-serie van R.L Stine.”

Op haar twaalfde slaat echter het noodlot toe. Haar oom, die als een vader voor haar was, werd eerst vermist en bleek daarna vermoord door zijn beste vriend. Dat hakte erin, zegt Thieme. "Ik was dol op mijn oom, hij was een boef die van alles uitspookte, maar ook een goedzak. Op het laatst wilde hij zijn leven beteren en vrachtwagenchauffeur worden. Hij was al met zijn vrachtwagenrijbewijs bezig, maar dat heeft hij nooit kunnen halen."

Tel daarbij op dat Thieme aan het puberen sloeg, de verkeerde vrienden leerde kennen, en erop los leefde, en het zal niet verwonderen dat ze op de havo op achterstand raakte. Ze moest bovendien, omdat het anders voor haar ouders te veel werd, haar plek in het gezin afstaan aan de dochter van haar oom. Thieme trok in bij opa en oma. "Maar die hadden emotioneel geen ruimte voor me. Ze hadden net hun zoon verloren en waren diep in de rouw."

Spoedkeizersnede

In die tijd is ze boos op alles en iedereen, begrijpt ze de wereld niet. Ze weet niet hoe ze met mensen moet omgaan, vindt het moeilijk om hun gedrag te lezen. "Ik zat met heel veel vragen, was op zoek naar verklaringen, naar kennis."

Thieme belandt op het mbo, maar wordt dan ongewild zwanger. Ze besluit om het kind te houden. "Na twee maanden kreeg ik nachtmerries en voelde ik dat er iets niet goed zat. Artsen geloofden me niet, zagen niets op de echo, en dachten dat ik leed aan zwangerschapspsychoses. Ze gaven me antipsychotica, maar kort daarna, nadat ik flinke stennis had geschopt, namen ze me serieus en bleek ik zwangerschapsvergiftiging te hebben. Het kindje is na zes maanden met een spoedkeizersnede gehaald." 

De jaren verstrijken. Ze zorgt voor haar kind, leeft van een uitkering, en besluit op haar 29e om zich in te schrijven voor de opleiding verpleegkunde aan het hbo. Met die propedeuse stapt ze daarna over naar gezondheidswetenschappen aan de UM. "Als kind wilde ik dat al. Als ik met mijn ouders langs de geneeskundefaculteit reed, dan fantaseerde ik dat ik daar later heen ging."

Het is niet de enige herinnering die haar prikkelde om zich verder te ontwikkelen. Op de eerste plaats is er de lijfspreuk van haar oma dat een dubbeltje nooit een kwartje wordt. Ze zou het tegendeel bewijzen. Ook denkt ze vaak aan haar oom die zijn leven wilde beteren en zijn rijbewijs ging halen. En tot slot is er een opmerking van haar vader, toen ze nog klein was: 'Als je meer verdient dan ik, zal ik trots op je zijn.'

Prioriteiten

Halverwege de propedeuse blijkt de geschiedenis zich te herhalen en wordt ze weer ongewild zwanger. Abortus schiet door haar hoofd, maar nee, dat wil ze niet. In de maanden die volgen blijkt ook deze zwangerschap niet zonder problemen. "Ik had een vernauwing van de baarmoederslagader, waardoor de navelstreng kon afsterven en de baby uiterlijk na zeven maanden moest worden gehaald."

Nu is ze met de laatste vakken van de propedeuse bezig. Het leven is niet makkelijk als alleenstaande moeder met twee kinderen, maar ze heeft nu flink wat levenservaring en weet welke prioriteiten ze moet stellen. "Ik kan me geen vertraging meer permitteren. Binnen twee jaar moet ik klaar zijn, want dan stopt de studiefinanciering." 

En haar ouders? Hoe kijken die nu tegen haar aan? "Die zijn hartstikke trots op me."

Thieme helpt studenten die niet kunnen studeren vanwege armoede of andere belemmeringen, voor meer info: https://matchmaastricht.nl/nl/projects/slim/