Op deze maandagmiddag, de eerste dag van de inzamelingsactie, wordt er meteen flink gehoor gegeven aan de oproep om goederen te doneren. Terwijl een tiental vrijwilligers – voornamelijk studenten – de spullen controleren en sorteren, is het een komen en gaan van volgepakte auto’s en voetgangers met goedgevulde tassen.
Sommigen brengen spullen die ongebruikt op zolder of in de garage lagen, anderen zijn speciaal inkopen gaan doen. “We doneren ook aan Giro 555, maar het is tastbaarder als je goederen rechtstreeks bij de vluchtelingen terechtkomen”, zegt een UM-medewerker, terwijl ze samen met haar zoon en dochter tassen vol boodschappen uit de kofferbak laadt. “De kinderen hebben ook spullen gekocht met hun spaargeld, dat vonden ze heel belangrijk.”
De Poolse student Alexander van Vugt (bachelor International Business), die de actie samen met landgenoot Filip Radzikowski opzette, is positief verrast door de opkomst. “Overigens ook door de hulp vanuit de Russische gemeenschap. Ze willen graag bijdragen, misschien omdat ze zich slecht voelen bij de hele situatie.” Bovendien lijkt de actie breed opgepikt: naast studenten, medewerkers en alumni, brengen ook mensen zonder directe connectie met de UM goederen langs.
Volgens Van Vugt is er momenteel met name nood aan warme dekens (te gebruiken bij lage temperaturen), babyvoeding, -luiers en -poeder, direct consumeerbaar voedsel (zoals granenrepen) en medische producten (verband, eerstehulpkits). Aan kleding en speelgoed is geen behoefte.
Connecties
De schrijnende situatie in Polen, waar momenteel meer dan een miljoen Oekraïense vluchtelingen verblijven, maakte het voor de twee initiatiefnemers lastig om stil te blijven zitten. “De verhalen van vrienden en familie thuis laten je niet onberoerd”, zegt Van Vugt. “Bovendien zijn een paar Oekraïense vrienden, waarmee ik ben opgegroeid, vertrokken om te vechten voor hun land. Dat zet je wel aan het denken. Het voelt verkeerd om dan zelf helemaal niets te doen.”
Met hun connecties in Polen hopen de twee een verschil te maken. Via het familiebedrijf van een van hen zullen de ingezamelde goederen naar de Poolse hoofdstad Warschau worden gebracht. Een lokale tussenpersoon zorgt vervolgens voor distributie bij diverse grensovergangen en mogelijk ook verder Oekraïne in, “naar de plekken waar de hulp op dat moment het hardst nodig is”, aldus Van Vugt. “Dat kan ook in kleinere steden zijn, waar grotere hulporganisaties soms minder oog voor hebben.”
Hoe lang ze daarmee doorgaan? “Zo lang het nodig is. Al zijn we nu wel op zoek naar organisaties die een deel van de logistiek van ons over kunnen nemen, zodat wij komende tijd ook nog wat tijd overhouden voor onze studies.”