Onze ogen en oren

Onze ogen en oren

Het was zo’n dag waarvan je al heel snel wist dat die niet meer kapot kon

29-09-2022 · Redactioneel

Het was zo’n dag waarvan je al heel snel wist dat die niet meer kapot kon. Om 8.50 stroomde onze vergadertafel vol met studenten uit alle hoeken van Europa en daarbuiten: Duitsland, Spanje, Tjechïë, Zuid-Afrika, Texas. Sommigen wilden een kopje thee, anderen sloegen beleefd af. De bijbehorende mini-snickertjes lieten ze onaangeroerd. Te vroeg. Ze hadden pen en papier in de aanslag en hadden overduidelijk zin in hun eerste vergadering als studentjournalist van Observant.

Na twee magere coronajaren waarin slechts een handjevol studenten bij Observant de eerste stappen op journalistiek gebied zette, hebben we nu weer een team van tien jonge mensen. Ze komen allemaal uit het buitenland, op één na. Ze hebben allemaal zo hun eigen reden om voor dit baantje te kiezen: de een droomt van het schrijverschap, de ander ziet wel iets in de journalistiek en nummer drie schrijft veel essays en papers en snakt naar afwisseling.

De animo is zo groot - de mailtjes blijven gestaag binnenkomen - dat we tijdelijk een studentenstop hebben ingesteld. We willen namelijk iedereen goed begeleiden en dat zit je met een relatief kleine redactie al snel aan je grens.

De studenten zijn onze ogen en oren binnen de universiteit. Broodnodig, via hen horen we wat studenten bezighoudt, wat er speelt in de onderwijsgroep, of in het uitgaansleven. Ze moedigen elkaar tijdens deze eerste bijeenkomst al aan, dat gaat bijna automatisch. Zo vraagt de een zich af of een artikel over pgo aardig is, en dan vooral de verschillen tussen de faculteiten. Hebben jullie eigenlijk een tussenweek na ieder examen, wil een FHML-student weten. Zijzelf rent zonder oponthoud van het ene blok naar het andere. “Vanaf Nieuwjaar tot eind juni geen week onderwijsvrij.” En hoe zit het met de aanwezigheidsplicht? Is het niet van de zotte, vraagt een Fasos-student, dat je op deze universiteit als een middelbare scholier wordt behandeld?

Dan komt de uitwisseling ter tafel. Ze kennen studenten die heel slecht worden opgevangen bij de zusterinstellingen, hoe zit dat? Gevolgd door het liefdesleven van ‘de’ student. Zou een serie over relaties die niet voldoen aan het geijkte plaatje niet mooi zijn?

De ideeën buitelen over elkaar heen, of we ze allemaal kunnen uitvoeren is de vraag. Het moet immers naast de studie en de andere verplichtingen. Maar de spirit is goed. Daar word je blij van. Onze dag kon niet meer stuk.