Een huis vol printen, schetsen en een zelfgemaakte LP

Een huis vol printen, schetsen en een zelfgemaakte LP

Op jezelf

26-09-2022 · Mensen

Sofia Delle Cese (20, Italiaans en Amerikaans), derdejaars European Public Health, woont samen in een klein appartementje (ongeveer 65m2) aan de Sint Annalaan. De kale huur bedraagt 895 euro.

Hiervoor woonde Sofia Delle Cese vlakbij haar huidige appartement in een studentenhuis, maar “daar was het vies, het stonk er, er was een muizenprobleem en ik had niet echt een band met mijn huisgenoten”. Met haar huidige huisgenoot daarentegen heeft ze een heel erg goede band: haar vriend Jim. In februari zijn ze er samen ingetrokken. Ze ontmoetten elkaar op de universiteit en zijn inmiddels twee jaar samen. “Het samenwonen gaat erg goed. Dingen die vaak problemen opleveren zoals koken en schoonmaken gaan bij ons heel soepel. Het scheelt dat Jim heel ruimdenkend is qua eten. Want Italianen zijn heel bekrompen daarin: het is onze manier of geen manier. Ik kook, Jim eet, haha.”

Wie de voordeur achter zich dichtmaakt en een paar stappen naar rechts doet, komt in de woonkamer. Daar was ooit een open haard, maar die is dichtgemaakt. Wie die wil zien, moet goed zoeken. Er staan namelijk allemaal ingelijste, kunstzinnige posters voor. “Dat zijn prints van heel oude advertenties, uit een tijd waarin kunstenaars gevraagd werden om een advertentie te maken in plaats van fotografen.” Delle Cese kijkt naar haar collectie. “Het zijn vooral advertenties van alcoholhoudende dranken”, lacht ze. “Dat is onbewust. We zoeken ook prints van eten.” Ze wijst naar de lege, witte muur tegenover de oude openhaard. Het is het stuk tussen de eetkamer en de keuken. “Daar willen we ze allemaal ophangen, maar we zijn er nog niet precies uit hoe. En we willen allebei dat het perfect wordt.”

Een van de posters is niet geprint, maar zelf nagetekend en -geschilderd, bekent ze. Het is een oude poster van de Italiaanse likeur Campari. Een van de vele zelfgemaakte dingen in huis. In het eetgedeelte van het appartement hangt een spiegel aan de muur met midden erin een tekst: “Ceci est mon espace”. “Dit is mijn ruimte” in het Nederlands. “Het is een quote van de Franse kunstenaar Ben. Take Five, mijn lievelingscafé in Maastricht, heeft een soortgelijke spiegel, maar dan met een andere quote.” Dat wil ik ook, dacht Delle Cese en sneed de stickers zelf uit. Op de slaapkamer staat een paspop met een zomers jurkje. “Die heeft ze ook zelfgemaakt”, zegt haar vriend trots.

Boven het bed hangt een drietal grote schetsen van een vrouwenlichaam op oud, gelig papier. “Die heeft mijn opa gemaakt”, zegt Delle Cese. “Mijn vader en hij zijn allebei kunstenaars, creativiteit zit bij ons de familie.”

Terug naar de woonkamer, waar in de boekenkast een hele plank is gereserveerd voor boeken van Harry Potter. Er staat zelfs een aantal dubbele tussen. “Ik ben een groot fan”, zegt ze. “Dat heb ik overgenomen van mijn broer. Hij is bijna tien jaar ouder. Daardoor zaten we steeds in een andere levensfase, maar Harry Potter is ons ding samen. Hij gaf me de boeken en met hem keek ik de eerste keer naar de films. We zijn zelfs een keer samen naar een speciale Harry Potter-tentoonstelling in Parijs geweest.”

Bovenop de boekenkast staat een oude platenspeler. “Van Jim”, zegt ze. Hij is dol op zijn platencollectie, de verzameling die zijn vader ooit is gestart. Om het hoekje liggen verschillende LP’s in een kistje, maar vier staan op een wandrekje. Ze pakt er één en laat hem trots zien. “Deze heb ik voor Jim gemaakt.” Dat geldt voor de muziek – “een mix van nummers die wij mooi vinden” –, maar ook voor de hoes. Die is roze met daarop een lijntekening van het koppel tijdens een knuffel. De titel: overindulged. “Jim zei ooit dat hij dat een goede titel zou vinden voor een album.”

Terwijl ze dat vertelt, staat ze op een oud, Perzisch tapijt. “Mijn moeder heeft deze voor 50 dollar gescoord op een ‘estate sale’ in de Verenigde Staten. Mijn moeder komt daar vandaan en tussen mijn tiende en dertiende woonden we daar. Mijn moeder werkte er in de antiekhandel.” Een koopje, wist ze. “Ze schat dat het minimaal het tienvoudige waard is. Ik mocht het hebben omdat mijn ouders er geen plek meer voor hebben. We zijn er zuinig op: af en toe maken we het schoon met een speciale stofzuiger en als we een feestje geven, rollen we het op en zetten we het even weg.”

Zo veel kunst, zo veel creativiteit in dit huis. Waarom studeert Delle Cese in hemelsnaam European Public Health? “Mijn opa en vader hebben altijd gezegd dat je kunst in je vrije tijd moet maken. Wanneer je het voor je beroep gaat doen, komt er druk achter te staan en dan is de lol er snel vanaf.”

Auteur: Yuri Meesen

Foto: Ellen Oosterhof

Categoriëen: Mensen
Tags: op jezelf,kamer,studentenkamer,studenten

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.