“Als ik bij mijn ouders blijf wonen, moet ik in militaire dienst”

“Als ik bij mijn ouders blijf wonen, moet ik in militaire dienst”

Op jezelf

03-10-2022 · Interview

Ceyhun Bakkaloglu (23 jaar) uit Cyprus, masterstudent Health and Social Psychology, betaalt €900,- per maand voor een kamer van 18 m2 vlakbij het Vrijthof.

Pas een paar weken, sinds begin september, woont Ceyhun Bakkaloglu op zijn nieuwe kamer. Net op tijd, vertelt hij, want hij mag dit jaar nog maar tien dagen bij zijn ouders in Cyprus verblijven. “Als ik daar meer dan 120 dagen per jaar ben, moet ik verplicht in dienst bij de militaire macht van Noord-Cyprus (de zelfverklaarde republiek die alleen door Turkije wordt erkend, red.). Daar heb ik helemaal geen zin in. Niet alleen omdat studeren dan onmogelijk is, het gaat ook volledig in tegen mijn idealen.”

“Vorig jaar, toen ik aan mijn master begon, was het bijna onmogelijk iets te vinden. Ik pakte wat ik pakken kon.” Dat bleek een appartement van bijna 1800 euro, eigenlijk bedoeld voor een koppel. “Delen met een andere student was niet mogelijk, omdat er geen aparte slaapkamer was. Gelukkig sprongen twee familieleden bij om de huur te betalen.”

Dit collegejaar is hij echter qua financiën op zichzelf aangewezen, waardoor verhuizen noodzakelijk was. Hij koos, wederom onder druk, voor de eerste mogelijkheid: een kamer in een statig studentenhuis met uitzicht op de Sint Servaasbasiliek. Ook die is niet ideaal. “Mijn huur is gehalveerd, maar nog steeds fors. Ik ga bij een donutzaak werken om rond te komen.”

Uitflippen

Daarnaast is het niet de studio waarop hij hoopte. Tijdens zijn bachelor in het Britse Plymouth woonde hij ook in een studentenhuis, en dat viel erg tegen. “Mijn huisgenoten waren ook mijn studiegenoten. We deden alles samen, tot boodschappen doen aan toe. Dat leverde een erg ongezonde situatie op. De spanning was om te snijden, sommige mensen konden plotseling uitflippen om een onschuldige opmerking. Ik trok mijzelf steeds meer terug op mijn kamer, kreeg last van mentale problemen.”

Lang dacht hij dat hij zelf het probleem was, totdat een vriend zijn kamer overnam en met dezelfde problemen te maken kreeg. Gelukkig gaat het er in zijn nieuwe huis anders aan toe, stelt hij opgelucht vast. “Iedereen hier is aardig, maar we geven elkaar ook genoeg ruimte.”

Plant als huisdier

Bovendien voldoet de kamer aan genoeg punten die wél op zijn verlanglijstje stonden. “De locatie is fantastisch, zo middenin het centrum. Dit is waar het leven zich afspeelt.” En er is een groot raam, dat zijn vele planten van de benodigde lichtinval kan voorzien. “Heel fijn, want ik houd ontzettend van planten. Ik behandel ze als huisdieren, geef sommige zelfs namen. En het laat me aan thuis denken, waar mijn kamer ook ermee volstaat. Het begon met mijn oma die me regelmatig planten gaf, daarna liep de hobby uit de hand.”

Waarom richt hij zich in zijn studie dan op de biologie van mensen in plaats van planten? “Vergelijk het met een kunststudent, die zoveel met het onderwerp bezig is dat hij de kunst zelf saai begint te vinden. Dat wilde ik voorkomen. Bovendien begrijp ik nog steeds niet hoe fotosynthese werkt”, zegt hij lachend. “Dat is zo abstract.”

Sekstherapeut

Het bestuderen van de menselijke geest en biologie bevalt hem goed. Zijn doel is om sekstherapeut te worden. “Ik ben opgegroeid in een conservatief dorp in het noorden van Cyprus, met veel taboes rondom seks. Jongeren leren niet hoe ze een condoom moeten gebruiken, mensen zien seks als een zonde.”

En wie afwijkt van de heteroseksuele norm, kan het helemaal schudden. “Zelf ben ik biseksueel, maar lang durfde ik daar niet voor uit te komen, zelfs niet toen ik in Engeland woonde. Uiteindelijk dacht ik: als ik als therapeut mensen wil helpen bij het omarmen van hun seksualiteit, waarom omarm ik dan zelf niet mijn seksuele geaardheid?” Het uit de kast komen verliep niet soepel. “Mijn ouders namen het niet zo goed op. Ik bezoek hen nog steeds, maar we praten er niet over.”

Overleven

Ooit hoopt hij als therapeut terug te keren naar zijn vaderland, zodat hij toekomstige generaties opener over seks kan laten denken. Al blijft dat een lastige keuze. “Niet vanwege het leger: na vier jaar werken in het buitenland kun je dat afkopen met een geldbedrag en een aantal dagen dienst. Het is vooral omdat ik dan mijn huidige levensstandaard vaarwel moet zeggen. Het is op Cyprus veel lastiger om rond te komen. Daar ben je meer bezig met overleven, waardoor je je creatieve zelf verliest.”

Foto: Ellen Oosterhof

Categoriëen: nieuws_boven, Mensen
Tags: opjezelf,op jezelf,kamer,militaire dienst,cyprus,studenten

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.