“Ik kan hier zeggen wat ik wil”

“Ik kan hier zeggen wat ik wil”

Nieuwe serie over diversiteit en inclusie

08-11-2022 · Interview

Voelen studenten zich thuis aan de Universiteit Maastricht? Hebben ze het gevoel dat ze zichzelf mogen zijn en hun mening vrij kunnen uiten? Bevordert de universiteit diversiteit en inclusie, en zo ja, hebben die acties het gewenste effect? Wat gaat er goed en wat kan er beter? In deze serie laten studenten daar hun gedachten over schijnen.

“Ik voel me super op mijn gemak aan de UM. Ik merk dat ik kritisch mag zijn én kan zeggen wat ik vind”, vertelt de 19-jaar oude Alice Mazzetti (half Italiaans / half Zweeds), tweedejaars student European Studies. Ze merkte dat al tijdens haar eerste onderwijsgroepsbijeenkomsten. “De docenten, de tutoren, het onderwijssysteem zelf – alles en iedereen probeert een veilige en open omgeving te scheppen. Zou dit komen omdat we allemaal volwassen zijn en elkaar respecteren? In Maastricht heb ik nog nooit iets gemerkt van machtsmisbruik door tutoren of professoren, een fenomeen dat in veel landen aan de orde van de dag is. Hier staat gelijkwaardigheid, dus ook in discussies tussen staf en studenten, hoog in het vaandel.”

Een diverse en inclusieve omgeving is voor veel mensen belangrijk anno 2022, betoogt Mazetti. Zeker voor jongere generaties, opgegroeid in het digitale tijdperk, is het een fundamenteel uitgangspunt. Zij stellen dan ook, vergeleken met eerdere generaties, meer eisen op dit gebied - ook als het gaat over het onderwijs - en laten die ook horen. Ze zijn niet bereid om welke vorm van discriminatie dan ook te tolereren.

Diversiteit en inclusie zijn thema’s die terugkeren in het onderwijs, vindt ze. “Ik kan alleen praten over European Studies, maar die studie laat ons de wereld zien vanuit verschillende invalshoeken. Het gaat niet meer om dat ene traditionele uitgangspunt: ik bedoel het westerse, man-georiënteerde verhaal. De UM probeert onze blik zoveel mogelijk te verbreden.”

Veel lof dus, al zijn er altijd nog zaken die beter kunnen, zeker als het gaat om de betrokkenheid bij de studie. Zo vindt ze de evaluaties van blokken vaak onpersoonlijk. De docent stuurt een e-mail aan alle deelnemers: “Het is te afstandelijk en te kil. Dergelijke evaluaties zijn vrij belangrijk en medewerkers van de UM zouden daarom een manier moeten vinden om ons er meer betrokken bij te laten voelen.”

Natalia Rubio

Auteur: Redactie

Foto: Observant

Categoriëen: Mensen
Tags: diversiteit,inclusie,inclusiviteit,studenten,veilige omgeving,kritisch

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.