“In mijn vorige huis was het heel erg vies”

“In mijn vorige huis was het heel erg vies”

Op jezelf

05-12-2022 · Interview

Puck Slegers (19, Nederlands), tweedejaars International Business, heeft sinds twee maanden een kamer van ongeveer 16m2 aan de Bloemenweg. Toen ze erin trok bedroeg de huur inclusief gas, water en licht 360 euro. Vanaf december is dat 455 euro.

Wat!? In één keer 95 euro huur erbij? “Door de opgelopen energiekosten”, klinkt het. “De verwarming staat hier altijd aan. Zelfs als ik de radiator helemaal uitdraai. Soms moet ik het raam even openzetten als het te warm is. Er komt binnenkort iemand naar kijken. Het is heel veel, €95 euro extra, maar het mag volgens de wet. Een huisgenoot heeft het uitgezocht.” Slegers wist van tevoren al dat de verhoging eraan kwam. Ze vond de kamer leuk, maar wilde vooral heel graag weg uit haar vorige huis vlakbij het Koningin Emmaplein. Daar zat ze sinds februari en tot de zomer was het er “supergezellig”. Maar de mensen die er toen woonden, zaten in onderhuur. “Ik had geen klik met de meeste ‘oorspronkelijke’ bewoners, die na de zomer terugkwamen. Niet onaardig, maar iedereen deed een beetje zijn eigen ding.” Op zich niet erg, zegt Slegers. “Maar het was ook heel erg vies in het huis. In de keuken stond afwas van tot wel vier weken geleden, niemand bracht het afval weg, het werd viezer en viezer. Ik wilde weg.”

Het pronkstuk van haar nieuwe kamer op de eerste verdieping is de erker. De ramen zorgen voor veel natuurlijk licht . Ze kijkt uit op de Bloemenweg en de Baron van Hövellstraat. Een leuk uitzicht dat soms ook lastig is. “Ik wil van die matte strips aan de onderkant van de ramen plakken. Als ik hier aan tafel zit te studeren ben ik snel afgeleid als er iets gebeurt in de straat. En mensen kijken hier ook vrij eenvoudig naar binnen als ze van boven in de straat deze kant uit komen.”

Zelf iets opbouwen

Op de vensterbank staat tussen een aantal nepplantjes een foto van een hockeyteam. “Dat is de teamfoto van twee jaar geleden.” Vanwege corona was het sportief gezien geen goed jaar, vertelt ze. “Maar aan het eind van het jaar hadden we een teamweekend in Blankenberge in België. Dat was zo leuk; het heeft het hele jaar goedgemaakt.” Ook dit jaar speelt ze hockey bij haar vertrouwde clubje in Helmond. “Ik heb nog even getwijfeld of ik in Maastricht ging spelen, maar voor het niveau maakte het niet veel uit en ik wil graag elk weekend naar huis.”

Om bij haar familie te zijn, maar ook om haar vriend te zien, die bedrijfseconomie in Tilburg studeert. Er zijn verschillende foto’s van het koppel te vinden. Twee jaar zijn ze samen. Wat hem zo leuk maakt? “Hij is heel erg grappig. Hij is twee jaar ouder en studeerde al in Tilburg, dus net zoals in het begin zien we elkaar sinds ook ik studeer alleen in de weekenden. Als hij een keer een weekend in Tilburg blijft of ik in Maastricht dan zien we elkaar lang niet, maar dan is het in het weekend daarna extra leuk.” Dat hij in Tilburg al zat was een van de redenen om daar juist niet naartoe te gaan, vertelt Slegers. “Ik wilde zelf iets opbouwen.” Dat heeft ze onder meer gevonden bij studentenvereniging Circumflex. Aan de muur hangt haar lidmaatschapsbewijs. “De vereniging is een goede manier om mensen te leren kennen. Ik zit alleen in een jaarclub, niet in een dispuut, dat kost heel veel tijd.”

Weekend

Aan de andere kant van de kamer is op de muur een touwtje van links naar rechts gespannen met daaraan allemaal foto’s. Onder andere van Slegers in een mooie jurk. “Dat was tijdens de diploma-uitreiking op de middelbare school. Vanwege corona hadden we geen gala, maar er was een gala-dresscode bij het ophalen van de diploma’s. Per mentorklas kwamen we in stijl naar binnen. Daarmee probeerde de school er nog iets leuks van te maken, maar een echt afscheidsfeest met alle klassen, met mooie auto’s en mensen die komen kijken, hebben wij niet gehad. Heel jammer.”

Haar nieuwe vrienden in Maastricht ziet ze wekelijks, “sommigen zelfs bijna elke dag”. Haar oude vriendengroep van de middelbare school studeert verspreid over het hele land. Aan het koordje hangen verschillende foto’s. “Iedereen is druk, maar we maken ongeveer een keer per maand tijd om iets met zijn allen te doen. Elke keer supergezellig.”

Ook met haar broertje van zestien en zusje van achttien is het in het weekend een leuk weerzien. “Zij wonen nog thuis. Ik ben de eerste die uit huis is gegaan. Onze band is goed. Met mijn zus bespreek ik alles, ze is ook een vriendin. We gaan regelmatig samen de stad in.”

Scooterhelm

Over haar stoel hangt een trui van ‘Students fight cancer’, een studentenorganisatie die elk jaar geld ophaalt voor het Kankerfonds Limburg. “Ik ben dit jaar penningmeester. Ik vind het belangrijk om naast mijn studie dingen te doen waarbij ik iets leer waar ik in mijn werkleven iets aan heb. Dat doe ik liever dan een serie kijken bijvoorbeeld. Ik vind het fijn om het druk te hebben.” Slegers is ook lid van de faculteitsraad van de School of Business and Economics.

Het gekste voorwerp op haar kamer is een met stickers beplakte scooterhelm. Opvallend, want er staat geen scooter voor de deur. “We kregen de helm van een jaarclub uit Eindhoven, die stickers zijn van hun logo. We hebben de helm gekregen als jaarclubcadeau. We borrelden met ze en het is traditie om dan iets te geven, als aandenken. Ik was toen voorzitter van onze jaarclub, daarom ligt ‘ie hier.”

In de serie 'Op jezelf' interviewt Observant wekelijks studenten op én over hun kamers. Lijkt het je leuk om mee te doen aan deze serie? Stuur dan een mailtje naar [email protected]

Auteur: Yuri Meesen

Foto: Ellen Oosterhof

Categoriëen: nieuws_boven, Mensen
Tags: opjezelf,studenten,kamer

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.