Zou ik slim genoeg zijn? Zou ik, die tijdens de wiskundelessen op de middelbare school liever zat te keten dan op te letten, struikelen over ‘exacte’ vakken als logica of taalfilosofie? Ik had geen idee of ik genoeg in huis had toen ik aan mijn eerste jaar filosofie in Nijmegen begon. Mijn track records waren niet geruststellend. Brugklas, veel lol, weinig inzet, naar twee mavo, bleef in dat jaar bijna zitten, liet wiskunde vallen, uiteindelijk toch nog havo, hbo en daarna met een toelatingsexamen (colloqium doctum) naar de universiteit. Waarom filosofie? Ik had - het was rond 1980 - Simone de Beauvoir gelezen, was diep onder de indruk van haar, van het existentialisme, van Sartre, van Merleau Ponty enzovoort. Zo’n leven wilde ik ook.
Op de eerste dag van de Nijmeegse INKOM ontmoette ik Lieke, het klikte meteen. Ook zij was via een omweg (hbo) op de universiteit beland en net als ik geen achttien meer, maar begin twintig. We lieten al snel ons mentorgroepje in de steek en doken een café in, De Plak. Dat zouden we de hele studietijd blijven doen. Pratend over alles wat in ons leven voorbij kwam. We zijn inmiddels zo’n veertig jaar bevriend en doen dat nog.
De eerste colleges vond ik spannend, maar ook interessant. Ik herinner me Paul van Tongeren, nu Denker des Vaderlands. Hij was toendertijd een van de jonge docenten, gaf ethiek, en deed zijn uiterste best om de colleges interactiever te maken. Een ander was minder inventief en dreunde zijn lesje voor de zoveelste keer op, de vergeelde handgeschreven tekst voor zich op tafel. Ik geloof niet dat hij ons ooit echt aankeek.
En toen kwamen de eerste tentamens. Ik was al weken in opperste staat van paraatheid, dit zou het uur van de waarheid worden. Zeker logica, een van de struikelvakken in mijn tijd, kreeg mijn volle aandacht. Ik studeerde niet in mijn studentenhuis, veel te veel gezellig. Ik ging liever naar de facultaire bibliotheek, omringd door talloze boeken, op ieder tafel een asbak (!) en medestudenten die altijd in waren voor een kopje koffie in de kantine.
Ik weet niet meer of ik goed heb geslapen die nacht voor mijn eerste logicatoets. Ik vrees van niet. Maar al die stress was niet nodig geweest. Al bij de eerste screening van de vragen daalde er een rust over me heen. Die middag zaten we met een stel studiegenoten in De Plak, eerst koffie, daarna bier. Sommigen vertwijfeld, maar ik vrij zeker van mijn zaak, al durfde ik het als beginnend filosofiestudent toen nog nauwelijks hardop te zeggen. Dit ging lukken.