Ruim een half jaar, sinds afgelopen juni, huurt Aurora Desimone deze kamer. En ze is er maar wat blij mee. Het is een wereld van verschil met het UM Guesthouse op Annadal, waar ze tijdens haar eerste studiejaar woonde. “In een kamer van 8 m2, waarbij ik met 27 studenten één keuken en twee badkamers deelde.”
Al had ze daar geen moeite mee. “Iedereen heeft een eigen ritme, ik hoefde zelden te wachten als ik wilde koken of douchen. En ik vind dat je altijd moet roeien met de riemen die je hebt. Ik had nu eenmaal bewust voor de goedkoopste optie gekozen (375 euro per maand, in het ARCL-gebouw). Mijn ouders hebben zelf niet gestudeerd, dus wilde ik hen financieel niet te veel belasten.”
Nee, het echte probleem lag in de hygiëne en het onderhoud. “Je verwacht dat aan bepaalde basiseisen wordt voldaan, het is immers het Guesthouse van de UM. Maar het was er vies, ook al betaalden we voor de schoonmaak. De toiletten – door 27 mensen gebruikt – werden maximaal eens per week gepoetst.” Terwijl dat vijf keer zou moeten zijn volgens de website van het Guesthouse.
Lekkende douche
En dan het slechte onderhoud. “Ik weet niet waar te beginnen”, verzucht Desimone. Zo was er de lekkende douche een verdieping hoger, waardoor de gang altijd nat was. “Een schoonmaker, die dat iedere ochtend opnieuw moest opdweilen, was er op een gegeven moment helemaal klaar mee en nam ontslag. Toen het uiteindelijk gerepareerd werd, konden we – zonder aankondiging – opeens vier dagen niet douchen.”
Een verwarmingsbuis, die zo hard trilde dat ze er ’s nacht van wakker lag, werd niet gerepareerd. “Wel kreeg ik een andere kamer, waarschijnlijk omdat men mijn mailtjes erover zat was.” Op die nieuwe kamer sloeg tijdens een decemberstorm een tak tegen het raam, waardoor die aan de buitenkant barstte. “Toen ik in mei vertrok, was dit nog steeds niet gerepareerd.”
Toch verhuisde ze niet meteen, ook al had dit alles invloed op haar concentratie en studieresultaten. “Ik had een jaarcontract. Als je eerder wegging, moest je als boete een extra maand huur betalen en was je je borg kwijt.” Was het verblijf dan alleen maar negatief? “Nee, ik heb hechte vriendschappen met andere bewoners gesloten, sommigen zijn nu mijn beste vrienden. Je moet je er samen doorheen slaan en het beste ervan maken.”
Kringloop
Aan haar nieuwe kamer stelde Desimone weinig eisen. “Ik wilde alleen maar weg uit het Guesthouse. Gelukkig geeft deze huisbaas om zijn huurders; de gedeelde ruimtes zijn schoon en goed onderhouden.” In totaal wonen er zeven studenten, waarvan ze met twee een badkamer en keuken deelt.
De locatie, dicht bij het centrum, bevalt ook goed. “Fietsen is niet bepaald mijn ding. Ik loop overal heen. Alleen naar het MECC, waar ik soms voor tentamens moet zijn, ga ik met de bus.” Enige nadeel: in tegenstelling tot haar vorige kamer, was deze niet gemeubileerd. “Ik moest dus nog snel wat op de kop tikken. Uiteindelijk heb ik via Facebook een gratis bed en een tafel van 15 euro gevonden, en bij de kringloop voor 80 euro een kast gekocht.” De kamer mag volgens haar nog wat gezelliger. “Er kunnen meer foto’s aan de muur die me aan thuis herinneren.”
Scandinavië
Mist ze Italië? “Vooral het eten van mijn moeder”, zegt ze met een glimlach. “Dat is natuurlijk een enorm cliché, maar ik kom nu eenmaal van het platteland, waar men – anders dan in de stedelijke gebieden - nog wat traditioneler leeft. Sinds ik op mezelf woon, begrijp ik pas écht hoeveel tijd en liefde je in het koken moet stoppen” Gelukkig zijn er ook een paar goede Italiaanse restaurants, mét Italiaanse eigenaars, in Maastricht, vertelt ze. “Als ik heimwee heb, ga ik daar eten. Om de smaken en warmte van Italië weer even te ervaren.”
Toch wil ze voorlopig nog in het buitenland blijven. “Het Italiaanse onderwijssysteem ligt me niet zo. Dat is te academisch, ik leer liever ook soft skills. Die komen goed van pas wanneer je gaat werken. Daarom heb ik ook voor Maastricht gekozen, in het probleemgestuurd onderwijs leer je dit soort vaardigheden. Plus het is een mooie stad, middenin Europa.” Al kijkt ze voor een master verder over de grenzen. “Nu ik jong ben, wil ik zoveel mogelijk landen ontdekken. Ik zou bijvoorbeeld nog graag in Scandinavië studeren; ik houd wel van de sneeuw en kou. In Italië was ik in de zomer ook liever in de koele bergen dan op het strand te vinden.”