“Van onze selectieprocedure bij geneeskunde is wetenschappelijk aangetoond dat het werkt”, zegt Mirjam oude Egbrink, wetenschappelijk directeur van het Onderwijsinstituut van de faculteit Health, Medicine and Life sciences. Ze wijst op het proefschrift van onderwijsdeskundige Sanne Schreurs uit 2020. Schreurs vergeleek cohorten aan de Universiteit Maastricht uit de tijd dat loting en selectie naast elkaar bestonden. Daaruit bleek dat selecteren – althans op de manier zoals de UM het doet – wel degelijk een voorspellende waarde heeft. Daarnaast is het minder duur doordat studenten minder vaak uitvallen of een blok opnieuw moeten doen.
Alternatief
Ook Mark Vluggen, opleidingsdirecteur bachelors bij de School of Business and Economics, vindt ongewogen loting voor numerus fixus-opleiding International Business “geen aantrekkelijk alternatief. We analyseren jaarlijks de effecten van onze selectieprocedure en zien een duidelijke relatie tussen onze ranking en studiesucces. Studenten die hoog scoren op de ranking, weten veel vaker het eerste studiejaar met de volle 60 ECTS af te sluiten en krijgen significant minder vaak een negatief bindend studieadvies dan studenten die het niet goed doen tijdens de selectie.”
Daarbij vindt hij ongewogen loting moeilijk uit te leggen aan internationale studenten. “Zij zijn in hun eigen land vaak gewend aan strenge selectie aan de poort.” Gewogen loting zou wel een alternatief kunnen zijn. “Maar daar is meer onderzoek van onze kant voor nodig.”
Daar sluit Petra Hurks, vice-decaan onderwijs bij de faculteit psychologie en neurowetenschappen, zich bij aan. “We willen eerst weten wat alle randvoorwaarden vanuit de overheid zijn, onderzoekers op het gebied van selectie en loting horen, en het in de verschillende gremia bespreken voordat we daar een beslissing over nemen.”
Rangschikking
Voor Oude Egbrink is een belangrijk argument hoe de rangschikking voor gewogen loting wordt gemaakt. “Wij zijn geen voorstander om dat te doen op basis van middelbare schoolcijfers alleen, want dat werkt sterk in het voordeel van studenten met ouders die genoeg geld hebben om bijscholing te betalen, en dat is juist wat we met zijn allen niet willen.”
Over het zogeheten ‘Klaas Visser-model’ - niet alleen de sterkste 25 procent kandidaten selecteren, maar ook de zwakste 25 procent afwijzen en daarna loten in de middengroep – dat vorige week in de Tweede Kamer via een amendement aan het wetsvoorstel werd toegevoegd, is Oude Egbrink niet te spreken. “De keuze van de cut-off punten van 25 en 75 procent is arbitrair en keihard; is er werkelijk een verschil tussen kandidaten in het 25ste en 26ste percentiel? Bovendien geef je met dit model de onderste 25 procent het signaal dat zij ongeschikt zijn voor de betreffende opleiding. Dat is een heel andere en veel zwaardere boodschap dan ‘helaas hebben te veel kandidaten beter gescoord dan jij’, zoals we nu doen bij de selectie.”
Verkeerd begrepen
Klaas Visser, gepensioneerd opleidingsdirecteur psychologie aan de Universiteit van Amsterdam en naamgever van het model, liet in NRC weten dat de Tweede Kamer hem verkeerd heeft begrepen. Hij wil niemand uitsluiten, maar vindt dat je van de kandidaten bepaalde inspanningen mag vragen, zoals een dag komen kijken. “Er zal altijd een groep niet komen opdagen”, legde hij uit. “Die vallen dan meteen af. Iedereen die wel komt, mag meeloten.”
HOP/CF