Toen ik vorige week mijn column inleverde, wees mijn redacteur me erop dat de universiteitsverkiezingen eraan komen. Een leuk en relevant onderwerp om over te schrijven, toch? Absoluut. Toch vond ik in eerste instantie dat ik er niks over te zeggen had, want ik heb – gek genoeg – nog nooit gestemd voor de faculteits- of universiteitsraad. Ik zeg gek genoeg, omdat ik over het algemeen graag gebruik maak van mijn stemrecht: bij de landelijke en provinciale verkiezingen vulde ik enthousiast stemwijzers in en verdiepte ik me in de standpunten van de meeste partijen.
Waarom voelde ik die betrokkenheid niet voor verkiezingen die misschien wel een directere impact op mijn leven hebben? Het enige dat ik écht mee heb gekregen van de campagnes in eerdere jaren zijn een UCM-student die perenijsjes uitdeelde op een warme dag en partijleden die me via privé-appjes probeerden te motiveren op hen te stemmen. Beide strategieën waren weinig inhoudelijk en wekten vooral weerstand op. Daarbij wist ik eigenlijk helemaal niet waar die universiteitsverkiezingen om draaien. Als je niet weet wat de U-raad of F-raad voor je kan betekenen, waarom zou je je er dan een stem voor uitbrengen?
Misschien heb ik als student die nooit ging stemmen dus juist wél iets te zeggen over de verkiezingen. Wat was er voor nodig geweest om me zover te krijgen om het wel te doen? Structurele zichtbaarheid, denk ik. Natuurlijk zag ik af en toe campagnes voorbij komen, maar daarbuiten ben ik eigenlijk niet op de hoogte van wat de gekozen partijen allemaal uitvoeren. Nu moet ik toegeven dat ik daar ook niet naar op zoek ben gegaan, maar zouden studentenvertegenwoordigers niet actief in gesprek moeten gaan met studenten? Zelfs als die (nog) niet zo betrokken zijn bij het politieke gebeuren van de universiteit. Daarbij denk ik dat de universiteit zelf een rol kan spelen, door studenten vanaf hun eerste jaar te laten zien dat verkiezingen bestaan, en waarvoor ze bestaan. Omdat ik inmiddels ben afgestudeerd mag ik niet meer stemmen, maar voor iedereen die dat wel nog kan zou ik zeggen: ga ervoor. Wie weet maak je je eigen (studenten)leven en dat van anderen beter.