Onze HR-man mailen over de vacature van de junior-journalist die we in mei gaan werven, de pagina-indeling van de papieren krant maken en doorsturen naar de opmaker, bellen met collega CF over het congres in Groningen volgende maand, de Engelstalige column nakijken (die is prima), overleggen met collega WD over vanalles en nog wat, stuk lezen over de jongste vici-winnaar, enzovoort, enzovoort.
Gebakken peren
Het is 10.15 uur, de dinsdag is nog jong, maar mijn to do-lijst slinkt niet hard genoeg. Collega CF vraagt of ik haar artikel over het zomerkamp van de UM wil lezen, redacteur MT mailt over een mogelijk artikel over een speciale aandoening (blokkade in de beencirculatie door vernauwing van de slagaders) bij profwielrenners. Ik wil vandaag een interview van gistermiddag uitwerken, en moet nog (deels) een rapport doornemen voor een interview dat morgenochtend om 9.00 uur op de planning staat.
Tussendoor probeer ik na te denken over dit stukje. Dit heeft voorrang, het moet immers vandaag nog naar de vertaler. Meestal heb ik al een idee op maandagmiddag, dat laat ik even sudderen, ik sta er dinsdagochtend mee op, denk erover na op de fiets, en eenmaal op het werk staat het zo op papier. Maar gisteren liep onze redactievergadering uit, moest er daarna vanalles gebeuren en zit ik nu met de gebakken peren.
Niet, u leest het goed
Werkdruk, dat is het thema van dit redactioneel. Aanleiding: de duurzame inzetbaarheidsmonitor - een enquête onder medewerkers over onder andere werkdruk - die een paar weken geleden openbaar werd. Belangrijkste uitkomst: de werkdruk is de afgelopen vier jaar, ondanks allerlei acties, niet, u leest het goed, niet verminderd.
Werkdruk is een veelkoppig monster, dat merken we ook bij Observant. Ik ben absoluut niet de enige die lange lijsten afwerkt, eigenlijk doen we dat hier allemaal. Als het de spuigaten uitloopt, en dat gebeurt met golven, trekken we aan de noodrem: moet dit artikel echt deze week mee? Nee. Kunnen we die vergadering niet skippen? Ja. En moeten we per se naar die bijeenkomst? Nee. En ook belangrijk: kun jij je agenda niet schoonvegen om een dag op adem te komen? Soms.
Frappant
Deze week debatteert de universiteitsraad erover, daar zijn we bij. Tegelijkertijd vragen we twee UM-experts wat zij van deze uitslag vinden. Frappant: een verhaal over de duurzame inzetbaarheidsmonitor - die voor carnaval al in een commissie van de U-raad werd besproken - staat al weken op mijn agenda. Ik schuif het steeds vooruit, andere onderwerpen dringen steeds voor. Over werkdruk gesproken.