“Iets waar ik mijn creativiteit in kan stoppen”
Lilla J. is een 20-jarige Interdisciplinary Arts student aan ZUYD Hogeschool (hen wil liever niet met hun volledige naam in de krant, vanwege persoonlijke redenen).
Haar dat regelmatig in een andere felle kleur wordt geverfd, grafisch vormgegeven eyeliner en vele lagen zorgvuldig uitgekozen kleding; dit zijn belangrijke aspecten van Lilla’s stijl. “Ik heb een sterke mening over wat ik wel en niet leuk vind. Ik zoek in tweedehands winkels naar kledingstukken die ik mooi vind en gooi dan alles bij elkaar tot een outfit.”
“Er zijn veel manieren waarop je jezelf kunt uitdrukken via kleding, make-up en stijl”, zegt Lilla over mode als een vorm van creativiteit. “Ik laat er mee zien hoe ik me voel, in wat voor stemming ik ben.” Daarnaast ziet hen het als een manier om te protesteren tegen wat de maatschappij van hen verlangt. “Ik ben mijn hele leven lang in hokjes gestopt. Om het oordeel van mensen over mij los te kunnen laten…dat is zo bevrijdend! Ik kan vol vertrouwen zeggen dat ik de schaamte en angst over wat mensen van me zullen denken volledig heb afgeleerd. Het maakt me heel gelukkig om me zo te kleden en er op deze manier uit te zien en uiteindelijk is dat waar het voor mij om draait.”
Desalniettemin krijgt Lilla nog vaak kritiek op hun stijl. “Vooral op de dagen dat mijn kleding en make-up wat ‘extremer’ is, krijg ik veel reacties. Niet uitgebreid, meestal een ‘what the f*ck’ of ‘wat is dít nou?’, omdat mensen nu eenmaal niet gewend zijn dat iemand zich kleedt zoals ik me kleed.” Lilla hoort op straat regelmatig opmerkingen als ‘is het al Halloween?’. “Of mensen vragen me of ik emo, goth of punk ben. Dat laatste vind ik niet zo erg, want die subculturen hebben een grote invloed op mijn stijl gehad, maar ik vind dat mijn stijl niet binnen één categorie past. Het is een combinatie van allerlei dingen die ik interessant vind en die me door de jaren heen hebben beïnvloed.”
Hun kledingstijl is niet alleen een manier om zichzelf uit te drukken, maar ook een belangrijk deel van hun dagelijks leven. “Ik draag niet iedere dag zulke kleren, maar wel vaak. Van het aankleden maak ik een klein ritueel. Ik hou van die routine, van het proces.”
“Zoals Cher van Clueless”
Mylia Hennig is een 19-jarige student aan het University College Maastricht.
Mylia Hennig omschrijft haar stijl als stereotypisch vrouwelijk. “Dat is geen label dat ik op mezelf plak, maar ik weet dat andere mensen het op die manier zouden omschrijven.” Bij het kiezen van haar kleding let ze op texturen en hoe die aanvoelen en richt ze zich op felle opvallende kleuren. “Roze is absoluut een deel van mijn authentieke zelf. Ik ben dol op rokjes en jurken, ik draag eigenlijk nooit een broek.”
Het duurde even voordat ze haar stijl durfde te omarmen. “Een paar jaar droeg ik helemaal geen vrolijke kleuren, omdat ik bang was voor negatieve opmerkingen en erbij wilde horen.” Het voelde alsof ze zichzelf kwijtraakte in die tijd, zegt Hennig. Toen ze zich weer volgens haar eigen voorkeuren ging kleden en niet meer voor anderen, merkte ze een groot verschil. “Ik was mezelf weer. Als ik een heel extravagante outfit draag, voel ik me speciaal. Dan voel ik me goed.”
Hennig heeft niet één specifieke winkel die ze leuk vindt. “Ik zie juist overal wel iets wat me aanspreekt, ik haal iets hier en dan iets daar.” Wanneer ze een outfit samenstelt volgt ze “de regel van de drie P’s: poised (evenwichtig), put together (beheersd) en prepared (voorbereid). Ik vind het fijn om te weten dat ik moeite in mijn outfits heb gestoken en dat je dat er ook aan afziet. Ik gooi niet zomaar wat dingen bij elkaar, dus ik wil dat het ook zo overkomt op mensen.” Ze haalt haar inspiratie uit Disney personages en musicals. “Ik raak geïnspireerd door hun kleding, persoonlijkheden en silhouetten. Ik probeer hen te evenaren.”
Hennigs ochtendroutine wordt sterk bepaald door het kiezen van een outfit. Zodra ze wakker wordt, zet ze muziek op die past bij de esthetiek die ze voor die dag in gedachten heeft. Dan heeft ze een klein dansfeestje terwijl ze door haar kast struint. “Net zoals het personage Cher uit de film Clueless”, lacht ze. “Ik kies een item uit dat ik graag wil dragen die dag en bouw de rest van de outfit daar omheen. Ik richt me op het coördineren van de kleuren, let op het silhouet en beslis hoe ik mijn haar doe. De accessoires zijn altijd als laatste aan de beurt.”
“Liever vijf echt mooie shirts”
Yann Sydow is een 19-jarige European Studies student.
Zijn kijk op kleding is heel eenvoudig, zegt Yann Sydow. “Ik hou er niet van om eindeloos na te denken over de vraag ‘wat trek ik vandaag aan?’.” Hij is erg geïnteresseerd in het minimalisme. Behalve dat het praktisch is omdat het hem tijd bespaart in de ochtend, merkt hij ook dat het hem helpt zijn hoofd leeg te maken. “Ik ben altijd al met van alles bezig, ik wil niet dat mijn hoofd nog voller komt te zitten door zoiets simpels als een kledingkeuze.”
Hij heeft ook een sterke aversie tegen het dragen van merkkleding, omdat hij geen onbewust uithangbord wil zijn voor deze bedrijven. “Ik draag alleen merken waar ik me mee kan identificeren, en dat zijn er niet veel.” Enkele voorbeelden zijn Patagonia, Veja en Everlane, die volgens hem “zich sterk maken voor duurzaam kapitalisme. Het is een andere manier van denken over overconsumptie en kapitalisme. Ik heb liever vijf T-shirts die ik echt mooi vind dan twintig waarvan ik de helft vrijwel niet draag.”
Toen hem werd gevraagd of kleding voor hem een manier is om zichzelf uit te drukken, moest Sydow even nadenken. “Daar ben ik nog nooit echt mee bezig geweest”, biecht hij op. “Ik zie mezelf als een introvert en ben liever niet het middelpunt van de belangstelling – ik denk dat je dat ook terugziet in de manier waarop ik me kleed.”
Slaap is het belangrijkste onderdeel van zijn ochtendritueel, maar Sydow kijkt wel altijd of de kleuren in zijn outfit met elkaar matchen. “Aangezien ik niet zoveel kleren heb, is dat niet zo moeilijk. Ik ben niet erg revolutionair in mijn kledingstijl, ik ga graag op in de massa. Voor mij is dat waar ik me het beste bij voel.”
Maria Zaccarian