De gitaar is de eerste blikvanger als je de kamer binnenloopt, gevolgd door de enige poster aan de muur: Bob Dylan. Muziek speelt een belangrijke rol in het leven van Richard Stevenson. Hij is vooral geïnteresseerd in singer-songwriters, omdat hij zelf ook liedjes schrijft. Hoewel hij niet het exacte model weet van de gitaar die naast hem op de bank ligt (gekocht bij een tweedehandswinkel), weet hij wel hoe hij erop moet spelen.
Toen hij in augustus 2022 naar Maastricht kwam voor zijn master Digital Cultures, keek hij ernaar uit om op een nieuwe plek op te treden en zichzelf “in een nieuwe omgeving opnieuw uit te vinden”. Hij speelde zijn liedjes voor zijn Canadese “romantic interest”. Ze vond ze erg mooi. Daardoor durfde hij het aan om zich op te geven voor de Singer-Songwriter Night in de Muziekgieterij in januari 2023. Op het podium had hij het gevoel dat hij losgekoppeld was van zichzelf, en het lukte hem achteraf niet om de complimentjes serieus te nemen. “Ik betwijfel altijd of mensen mijn muziek wel begrijpen en zich erin kunnen inleven.” De tweede keer dat hij optrad, afgelopen maand, voelde hij zich al zekerder van zichzelf. Sterker nog: hij zou willen dat hij meer liedjes had gespeeld.
Eenzaamheid
Stevenson geniet van het applaus en de aandacht van het publiek, maar hij maakt vooral muziek om zijn eenzaamheid te verdrijven. Hij is opgegroeid in Kilkeel, een klein stadje in Ierland, waar hij altijd omringd was door vrienden en familie. Het was een fijne omgeving; bijna iedereen in Kilkeel kende hem. Maar dat betekende ook dat iedereen zich al een mening over hem had gevormd. Hij vond het lastig om daar doorheen te breken.
Hoe anders is het in Maastricht, waar hij gewoon onderdeel van de massa is! Het geeft hem een gevoel van vrijheid, ook wanneer hij op het podium staat. Maar (natuurlijk is er een ‘maar’) het is niet makkelijk om hier vrienden te maken, zegt hij. Als je een master volgt, hebben de meeste van je medestudenten al een sociaal leven opgebouwd. Bovendien is het lastig om spontaan iets leuks te gaan doen omdat je rekening moet houden met zoveel verschillende agenda’s en lesroosters. Volgens Stevenson is dit een probleem waar alle internationale studenten tegenaan lopen.
Alcohol
Hoewel het niet eenvoudig was om contact te leggen, heeft hij inmiddels een vriendengroep gevonden. Als ze uitgaan, gaan ze meestal naar een kroeg of een bar. “Alcohol is een onmisbaar onderdeel van het sociale leven in Maastricht”, zegt hij.
Op de plank naast zijn spiegel staat een verzameling lege sterke drankflessen: tequila, gin en wodka. Nee, hij heeft ze niet allemaal zelf leeggedronken, maar meegenomen van feestjes om een plekje op zijn kamer te geven. De eerste keer dat hij dronken werd, was een week voor zijn 18e verjaardag, maar inmiddels voelt het alsof drinken deel uitmaakt van zijn wekelijkse routine. Hij drinkt graag Guinness (“zoals het een Ier betaamt”, grapt hij), maar hij kijkt er ook naar uit om even niet te drinken in april, wanneer hij naar Canada gaat om zijn romantic interest te bezoeken. Een tijdje stoppen met alcohol, net als optreden, “is mijn manier van iets ongewoons doen, waar ik behoefte aan heb in mijn leven”. En trouwens: “Ik zou nooit in mijn eentje een fles drank opentrekken. Drinken doe je in gezelschap. Ik zou me zorgen maken als ik de behoefte voelde om alleen te drinken.”
Planten om de boel op te leuken
Hij heeft zijn kamer gedecoreerd met bloemen en planten. Sommige verkeren niet in de allerbeste staat; als kersverse plantenbezitter moet hij zijn groene vingers nog vinden. Toch vindt hij het fijn om ze te hebben. Ze leuken de boel op en geven hem het gevoel dat hij ergens verantwoordelijk voor is, dat hij ergens voor moet zorgen. Op het bureau in het midden van de kamer staat een cactus met een sombrero en een snor, genaamd Maurice (de naam komt van een vriend van hem).
Naast Maurice ligt het boek De kracht van het Nu van schrijver Eckhart Tolle, waar hij binnenkort aan wil beginnen. “Ik zit gevangen tussen een verleden en een onbekende toekomst. Ik mis een spiritueel element in mijn leven. Daarom wil ik me concentreren op het heden en meer mindful zijn.” Voor Stevenson houdt dat onder meer in dat hij af en toe in een dagboek met slotje schrijft. Hij noteert bijvoorbeeld graag wanneer hij ergens mee worstelt of wanneer hij zich geïnspireerd voelt en nieuwe songteksten bedenkt.