Met honderden euro’s per uur liep de teller op de website van Students Fight Cancer (SFC) soms op, afgelopen april. “Het werd bijna een verslaving om de pagina te refreshen”, lacht bestuurslid Dagmar Voerman, derdejaars gezondheidswetenschappen. “Vanuit het hele land maakten mensen geld over.”
Het waren de weken voorafgaand aan de sponsorloop Run to Fight Cancer, het grootste evenement van SFC, “waar bijna het hele bestuursjaar om draait”, aldus voorzitter Mart Leempoel, derdejaars geneeskunde. De derde editie sinds de oprichting van SFC in 2019 (door de coronapandemie ging de sponsorloop in het eerste jaar niet door). Afgelopen twee jaar lag het eindbedrag telkens rond de 40.000 euro, maar daar zat men nu al ruim voor de ‘Run’ overheen, met een uiteindelijke opbrengst die liefst drie keer hoger lag. “Dat hadden we van tevoren ook niet verwacht”, zegt Leempoel. “Natuurlijk, als organisatie wil je altijd groeien, maar we blijven acht studenten die dit vrijwillig naast hun studie en bijbaan doen.”
Flyeren
Hoe zijn ze hierin geslaagd? De twee denken dat het vooral met promotie te maken heeft. Leempoel: “Vrijwel iedereen heeft op een of andere manier met deze ziekte te maken. Veel mensen zijn dan ook bereid iets te doen, maar ze moeten wel weten dat je actie bestaat.” Het voornaamste doel was dan ook het uitbouwen van de naamsbekendheid, vervolgt Voerman. Bijvoorbeeld via kleinere acties tijdens evenementen voor studenten gedurende het jaar. “Waar we ook veel winst hebben behaald bij groepen die ons nog niet goed kenden, zoals internationale studenten.”
Al ging het verder dan alleen studenten. “We hebben ons ook op andere Maastrichtenaren gericht, onder meer door flyeren op straat en posters in supermarkten”, zegt Voerman. Ook was het voor het eerst mogelijk om, naast het rennen van vijf of tien kilometer, een wandelroute af te leggen. “Om het evenement voor oudere mensen toegankelijker te maken. Al merkten we dat dit studenten die vijf kilometer rennen echt te ver vonden ook aansprak”, merkt ze lachend op.
Machteloos
Wat ook meehelpt, vervolgt Leempoel, is dat de opbrengst bestemd is voor een aantal Maastrichtse onderzoeksprojecten. “Op die manier zie je direct waar het geld terechtkomt en waarvoor je het doet. Wij hebben zelf de onderzoekers en hun patiënten gesproken. Heel indrukwekkend om te zien hoe deze mensen de steun waarderen. Die verhalen kunnen wij weer doorgeven aan de donateurs.”
Het vormde ook de hoofdreden voor de studenten om zich een jaar lang in te zetten voor SFC. “Een aantal bestuursleden, waaronder ikzelf, maken de ziekte van dichtbij mee en weten hoe zwaar het is”, zegt Voerman. “Dat geeft je aan de ene kant een machteloos gevoel, want je kunt zelf niks doen om die persoon nu beter te maken. Het enige wat wel kan, is je inzetten voor onderzoek waarmee je toekomstige patiënten kunt helpen. Zodat zij een betere kans op genezing hebben en wel het leven krijgen dat ze verdienen.”
Tranen in de ogen
“Dat gevoel zagen we ook terug bij deelnemers van de Run”, zegt Leempoel. “Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Bijvoorbeeld Ad, die in zijn eentje bijna vierduizend euro heeft opgehaald. Op zijn zevende verloor hij zijn vader aan alvleesklierkanker, en nu, vijftig jaar later, zet hij zich nog steeds in voor kankeronderzoek.” Ook een vriendengroep uit Weert, die in totaal meer dan 12.000 euro inzamelde, maakte indruk. Zij renden mee voor hun op dat moment ongeneeslijke zieke, en inmiddels overleden, vriend Julian. “Die verhalen maken de dag erg emotioneel, maar geven ook kracht”, zegt Leempoel. “Je merkt: we doen het allemaal voor hetzelfde doel.”
Na afloop was er ook de nodige ontlading binnen het bestuur. “In de voorafgaande weken werk je keihard aan het evenement”, zegt Voerman. “Op dat moment zie je waarvoor je het gedaan hebt. Een paar huisgenoten stonden met tranen in de ogen te kijken. Toen pas begrepen ze waarom ik er zoveel mee bezig was.”
Binnenkort wordt het stokje doorgegeven aan een nieuw bestuur, waarvoor zich al tientallen geïnteresseerden meldden. “Al waren we het liefste zelf doorgegaan”, lacht Leempoel. “Je steekt er veel energie in, maar je krijgt er nog meer voor terug.” Hun ‘record’ zien ze graag snel verbroken worden. “We zullen het nieuwe bestuur zoveel mogelijk steunen om volgend jaar nog meer op te halen, het plafond is zeker nog niet bereikt.”