Voorzichtig druppelen de eerste studenten binnen. Sweet Caroline schalt door de speakers. Links en rechts zijn de bars, bediend door studentenverenigingen, waar het bier al rijkelijk vloeit. Vooraan een groot podium, waar een live band zo dadelijk de muziek zal verzorgen. Hun instrumenten zijn afgeschermd met glazen wanden en aan de voorkant van het podium is een net gespannen. “Dit is tegen het bier gooien. Er staat hier dure apparatuur en dat willen we graag beschermen”, aldus de organisatie.
Wat ontbreekt zijn de lange tafels, typerend voor een cantus. Daar is dit jaar bewust voor gekozen. “Vorig jaar gingen studenten op tafels staan, dat was niet zo veilig. Dit jaar hebben we daarom gekozen om het eens zonder tafels te doen.” Aan het woord is Birgitte Hendrickx, adjunct directeur van het SSC. Samen met de INKOM-werkgroep organiseert zij onder andere de Cantus. Aan alles is gedacht: van veiligheid tot drankprijzen. “Bier hebben we expres duurder gemaakt dan fris. Ook is er gratis water te verkrijgen.” Bij de entree wordt de nix18 regel daarbij streng gehandhaafd: geen 18+ bandje, geen cantus.
Ongeveer 5000 18-plussers hebben zich aangemeld, waaronder 3600 eerstejaars. Hector van Eijkelenborg is er één van. Nooit eerder heeft hij een cantus meegemaakt. Hij wist eigenlijk ook niet zo goed wat het was. “Het is wel lachen dat er met bier gegooid wordt, dat ga ik zeker zelf ook nog doen.” Aan de zijkant van het feestgedruis kijkt een groepje eerstejaars internationals verwonderd om zich heen. Ze zijn net gearriveerd en staan (nog) droog aan de zijkant, maar zijn van plan om dat niet te blijven. En gaan ze zelf ook nog met bier gooien? De één wel, de ander gooit het liever in haar eigen keel.
Tussen de poncho’s staat een ouderejaars. Aan zijn schorre stem te horen heeft hij er al een paar feestjes opzitten. Hoe ervaart hij de cantus? “Een echte cantus is het niet, maar wel een gezellig feestje.”