Een pakje met twintig sigaretten zal volgend jaar ruim €10 kosten. Ondanks het strenge rookvrije beleid rond de universiteitsgebouwen, weten studenten toch hun weg te vinden om zichzelf net buiten het terrein in hun nicotinebehoefte te voorzien. Zo ook de Italiaanse Martino Oliveri. Hij rolt zijn sigaretten zelf met tabak, want dat is goedkoper. Wanneer hij hoort over de accijnsverhoging, grijnst hij. “Alweer? Nou dan ga ik langer doen met mijn pakje.”
“Pas als de accijns drastisch omhoog gaat, zullen mensen het merken” meent de Italiaanse medestudent Emma Villa. Zij gebruikt een IQOS apparaat, waarin tabakssticks verwarmd worden. “Men zegt dat het gezonder is, omdat je de tabak niet verbrandt, maar alleen opwarmt. In Italië is het heel populair.” De prijsverhoging zal beide Italianen echter niet doen stoppen. Voor Villa is de verhoging wel een reden om te minderen. “Mijn ouders steunen mij financieel, maar weten niet dat ik rook. Het budget is dan ook puur gebaseerd op levensonderhoud.”
Twee Duitse International Business studenten (die niet met hun naam in de krant willen) denken dat de maatregel geen enkel nut heeft. “Mensen kopen het toch wel, en als het duurder wordt, gaan ze de grens over.” Precies één van de knelpunten van de maatregel: grenseffecten. Door de internationale ligging kunnen sigaretten door Maastrichtse studenten makkelijk over de grens gehaald worden. “Vrienden uit Luxemburg brengen sigaretten mee. Door ze in grote getalen te kopen, betaal je maar €5 per pakje.” Ze vinden ook dat de overheid een stukje autonomie wegneemt met deze beslissing. “Uiteindelijk wil ik zelf weten wat ik met mijn lichaam doe. Niet alles zou bepaald moeten worden door de overheid.”
“Mensen met een iets kleinere portemonnee zullen misschien stoppen”, zegt Kevin van Wesel, student Economics and Business Economics, maar ook hij stipt het punt van een ‘grensregio’ aan. "Voor Limburgers en Brabanders heeft de accijnsverhoging helemaal niet zo’n groot effect. Zij halen hun sigaretten gewoon in België”, zegt hij. Zelf gaat Van Wesel, die gelegenheidsroker is, ook niet minderen. “Mijn moeder koopt haar tabak al in België. De volgende keer vraag ik of ze ook wat voor mij meeneemt.”
Simon Wirtz en Lotte van de Loo