“Wat we voor ogen hadden, was financieel allemaal niet haalbaar”, licht projectleider (UM-medewerker) Alan van de Wall toe. “In dat voorstel lag de focus meer op het organiseren van culturele evenementen waar grote investeringen voor nodig waren.” Daar ging dus een streep doorheen, met als gevolg dat er noodgedwongen over een alternatief moest worden nagedacht.
“We moeten terug naar de kern, en dat is ook goed. We weten nu beter waar we voor willen staan: een huiskamer voor internationale studenten waar iedereen in- en uit mag lopen, waar kleinschalige sociale activiteiten zoals een comedy night of een jamsessie worden georganiseerd, waar een koffietje kan worden gedronken en waar ook andere studentenorganisaties, zoals Alles is Drama en Tuna Femenina, hun repetities, uitvoeringen of vergaderingen kunnen houden. Kaleido als verbinder en organisator.”
Wie terugdenkt aan de eerste berichten over de internationale studentenclub, uit februari 2015, toen de UM een intentieovereenkomst tekende met de gemeente, kreeg toch vooral het idee van een studentenvereniging voor internationals waar feestjes, culturele en sociale evenementen zouden worden gehouden. “Door de jaren heen waren er allerlei ideeën en plannen”, zegt Van de Wall, “ze gingen van groot, naar nog groter, naar klein, en weer groter. Maar het was nooit de bedoeling dat Kaleido een club voor feesten en concerten zou worden. Daar heeft Maastricht andere locaties voor.”
Een tijd lang huisde Kaleido in de Timmerfabriek. Daar mochten ze de oude zaal van de Muziekgieterij overnemen. Oud UM-collegevoorzitter Martin Paul, drijvende kracht achter de komst van de studentenclub, juichte een “thuisbasis” voor internationale studenten toe, “een vast honk”, zoals hij het destijds noemde. Maar van die eerste intenties bleef weinig over. Kaleido moest al vrij snel de Muziekgieterij verlaten. Ze zwierven rond in de stad en kregen uiteindelijk een eigen plek op Tapijn. De gemeente trok zich daarop terug als financiële partner; in een pand van de universiteit gingen ze niet investeren.
Wie vandaag langs gebouw Z loopt, ziet dat een verbouwing onontkoombaar is. Het is een mistroostig gezicht. Van de Wall: “We werken nu aan een nieuw voorstel (met de nadruk op het huiskameridee, een plek voor verbinding).” Wil er met Kaleido “meer mogelijk zijn”, een ‘lichte’ renovatie, een evenement in de avond, misschien een enkele keer tot midden in de nacht, met een drankje aan de bar, dan vraagt dat niet alleen om de juiste gemeentelijke vergunningen, maar ook om groen licht van het college van bestuur.