De actie is georganiseerd door studentvertegenwoordigers van de faculteit psychologie en neurowetenschappen (FPN) en studenteninitiatief Students Before Profit Maastricht. Als een protest tegen de hoge prijzen en het beperkte aanbod van de mensa in UNS40, zegt Dominik Eberle Martinez, studentlid van de faculteitsraad, als hij het eten op borden schept. “Vaak ben je tijdens de lunch meer dan een tientje kwijt, terwijl het niet echt vult.”
In Randwyck – anders dan in de binnenstad met de vele broodjeszaken en supermarkten – zijn vrijwel geen alternatieven, vult Irena Xhari, studentadviseur van het faculteitsbestuur, aan. “Waarom zijn er zulke strikte afspraken dat er maar één cateraar actief mag zijn? Kan dat niet anders? Zodat er meer opties zijn om uit te kiezen, waaronder goedkopere lunchplekken voor studenten.”
Xhari wijst op een enquête van de FPN-studentvertegenwoordigers die afgelopen voorjaar door meer dan tweehonderd studenten werd ingevuld. “94 procent noemde de prijzen onbetaalbaar, 80 procent verlangde naar alternatieven.” En inderdaad, de organisatoren krijgen veel bijval van voorbijgangers. “Zeker in de drukke examenperiodes zit je hier soms de hele dag te studeren, dan heb je geen tijd om thuis te gaan koken”, verzucht een van hen. “En dan ben je op die dure kantine aangewezen. Studenten die het minder breed hebben, kunnen zich dat gewoon niet veroorloven.”
Meer acties
Met de opbrengst van vanmiddag wil men in de toekomst vaker warme maaltijden gaan verzorgen in UNS40, zegt Eberle Martinez. “Waarschijnlijk om de maand. Het is teveel werk om het vaker te doen. Voor de zomer hielden we een vergelijkbare actie, waarbij we zelf kookten. Dat was onhandig, omdat er hier geen geschikte keuken is, waardoor we uiteindelijk bij The Innbetween in de binnenstad gekookt hebben. Nu hebben we met een bijdrage van de Sustainability Hub eten kunnen inkopen bij een externe cateraar. Dat willen we met de donaties van vandaag de volgende keer weer doen, en op die manier verdergaan.”
Intussen is de rij studenten grotendeels opgedroogd, terwijl de pannen nog voor meer dan de helft vol zitten. “Het is meer eten dan gedacht”, lacht Eberle Martinez. “En we konden ook pas rond 14.00 uur beginnen, dus veel studenten hadden al geluncht. Maar toch er zijn er een kleine honderd mensen langs geweest.” De beker voor donaties puilt inderdaad al aardig uit. “Zo meteen zijn de onderwijsgroepen afgelopen, dan komen hopelijk nog wat meer hongerige studenten langs.”