Je bent niet, maar je doet

Je bent niet, maar je doet

"Het ene moment kreeg ik een ansichtkaart van het Rode Plein, dan van een pyramide in Egypte"

06-12-2023 · Column

De jongste zus van mijn vader, Jelly (Jeltje), was onderwijzeres op een basisschool ‘Met Den Bijbel’ van haar 16e tot en met haar 65e levensjaar. Ooit was ze verloofd met een jongeman. Helaas, ze ontdekte dat hij het met een ander deed. Met de haar zo eigen radicaliteit zwoer ze gelijk het hele mannendom af, en daar hield ze zich tot op hoge leeftijd aan. Gelukkig ontmoette ze Lenie, een collega op dezelfde school. Gedurende een halve eeuw deelden ze lief en leed.

Toen Jelly en Lenie na 49 jaar trouwe dienst met pensioen gingen had hun dienstbaarheid lang genoeg geduurd. Nu waren zij aan de beurt. Vele lange reizen moesten hun grenzeloze leergierigheid bevredigen. Het ene moment kreeg ik een ansichtkaart van het Rode Plein, dan van een pyramide in Egypte, daarna hadden ze het heerlijk in Peru, enzovoorts. Ik hing hun kaarten op in het toilet en keek er altijd met intens genoegen naar.

Na tien jaar reizen vonden ze het welletjes. Vervolgens nam Jelly’s leven nog twee keer een verrassende wending. Ten eerste keerden ze de stank en drukte van Rotterdam de rug toe om terug te keren naar hun Friese geboortegrond. Daar volgden tien goede jaren, waarbij het geluk dichtbij in de ‘mooie Friese natuur’ werd gezocht. Helaas stierf Lenie toen Jelly 85 was. Dat was een drama. Lenies familie sprong opeens naar voren en trok de volledige regie over de begrafenis naar zich toe, Jelly volledig buiten spel zettend, opdat niemand zou denken dat ze lesbisch waren.

Ik vreesde dat Jelly haar levensgezel spoedig zou volgen na dit trauma. Wie schetste mijn verbazing toen ik een brief ontving (geen ansichtkaart deze keer!) met de volgende opening: “Lieve Lies, het leven is mooi! Ik heb kennis gekregen aan Albert. We kunnen heel goed praten met elkaar. En alle andere dingen gaan ook goed, maar daar hoef ik verder niet over uit te wijden …” Hen was nog zes jaar geluk samen gegund en toen stierf ook Jelly.

Was mijn tante lesbisch? Haar levensgeschiedenis toont aan hoe zinloos deze vraag is.
 

Lies Wesseling, hoogleraar culturele herinnering, gender en diversiteit

Auteur: Redactie

Foto: archief Lies Wesseling

Categoriëen: Columns en opinie
Tags: lieswesseling,tante,lesbisch,liefde

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.