De driekoppige raad van bestuur van het MUMC vertimmerde volgens De Limburger zo’n 157 duizend euro aan buitenlandreizen, vooral naar de Verenigde Staten. Verder lieten voorzitter Helen Mertens en haar collega-bestuurders Geraline Leusink en Gabriël Zwart zich in anderhalf jaar (2022 en eerste helft 2023) voor 97 duizend euro naar congressen en vergaderingen rijden door privéchauffeurs. Het declaratiegedrag deed nogal wat stof opwaaien. Bestuurders van andere Limburgse zorgorganisaties reageerden in De Limburger afkeurend op de uitgaven en kwalificeerden die als “exorbitant”, “erg fors” en “bizar”. De vakbonden in de zorg spraken van een “volstrekt verkeerd signaal richting onze mensen aan het bed”.
Studentchauffeur
De kwestie is pikant in het licht van de aangekondigde fusiebesprekingen tussen UM en academisch ziekenhuis. Wie in het UM-jaarverslag 2022 een blik werpt op de reiskosten van het college van bestuur naar het buitenland, komt op nog geen 1300 euro. De tripjes binnen Nederland waren goed voor 45 duizend euro (inclusief 11.758 euro voor de leaseauto van voorzitter Rianne Letschert die met haar gezin in Brabant woont). Aan representatie werd in totaal 25 duizend euro gespendeerd. Daarin zat een gedeeltelijke vergoeding voor de huur van een studio voor Letschert in Maastricht. Ook rector Pamela Habibović woont buiten de provincie. “Indien zij vanwege haar werkzaamheden in Maastricht moet overnachten”, krijgt zij die verblijfkosten betaald, meldt het jaarverslag. Ook maakt zij incidenteel gebruik van een “studentchauffeur voor het woon-werkverkeer”.
Tijdgeest
De vraag is of UM-collegevoorzitter Letschert, die intensief samenwerkt met Mertens, op de hoogte was van het declaratiegedrag bij het ziekenhuis en hoe zij dit kwalificeert. “We hebben het er deze week, naar aanleiding van de publicatie, met elkaar over gehad. Het is niet aan mij om te oordelen. Als er binnen de regeling over declaraties van bestuurders in de zorgsector is gehandeld, maar we als maatschappij toch vraagtekens zetten bij de uitgaven, dan moeten we het hebben over de inhoud van die regeling, of die bijvoorbeeld nog wel in de tijdgeest past. Maar de aanval op de mensen die er gebruik van maken – en dat is toch wat er nu is gebeurd bij het MUMC – vind ik te hard. Alsof ze graaiers zijn. Dat beeld herken ik helemaal niet. Bovendien heb ik, in het licht van de gesprekken die ik met hen heb gevoerd, een genuanceerder beeld gekregen over de aard van de declaraties.” Details daarover wil ze niet kwijt, maar ze hoopt dat die “breed kunnen worden gedeeld”.
Afgelopen maandag zei Mertens al in de nieuwjaarsrede voor MUMC-medewerkers dat ze gehandeld heeft “binnen de geldende regels en afspraken”, maar dat zij en haar medebestuurders de boodschap begrijpen. “We zullen bij onze reizen en onkosten scherpere keuzes maken én ons toetsbaarder opstellen: is een reis écht nodig en hoe reizen we dan?” citeert De Limburger.
Den Haag
Overigens vindt Letschert niet dat er per se minder gereisd hoeft te worden; “een ‘soberdere’ declaratiecultuur vind ik in die zin niet per se beter. Je haalt ook veel kennis op tijdens ontmoetingen in het buitenland die je gebruikt voor de ontwikkeling van je eigen organisatie. Dat ik niet veel reis, is mijn bewuste keuze.” Letschert, met internationalisering in haar portefeuille (o.a. YUFE), bleef de afgelopen tijd vooral in eigen land vanwege ‘anti-internationaliseringsplannen’ in Den Haag (meer Nederlands in de bacheloropleidingen) waar ze haar “volle aandacht” aan wilde geven en haar stem wilde laten horen.