“Je kunt mensen zo blij maken met een half uurtje van je tijd”

“Je kunt mensen zo blij maken met een half uurtje van je tijd”

Studenten gaan eenzaamheid onder ouderen tegen met Oma’s Soep

23-01-2024 · Reportage

“Oh, wat lekker. Tomaten-courgettesoep.” Met een grote glimlach staat de 97-jarige mevrouw Van den Brule in de deuropening van haar appartement. ‘Een lekker warm soepje voor tijdens het koude weer’ staat er met stift geschreven op de papieren zak die ze net van student biomedische wetenschappen Geertje Janssen heeft gekregen. De inhoud verdwijnt snel in de koelkast. “Kom je nog even gezellig binnen?”

Niet dat de twee elkaar kennen: het is de eerste keer dat Janssen hier op bezoek is. Toch gaat het gesprek in de woonkamer al snel de diepte in. Over hoe de bijna honderdjarige ooit haar man leerde kennen, over het leven tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, over alle plekken waar ze gewoond heeft. Maar ook: over het overlijden van haar dementerende man en hoe je op hoge leeftijd steeds meer vrienden en familie kwijtraakt.

Ook over eenzaamheid, dus. Dat is dan ook de reden van het bezoek. Net als bij mevrouw Van den Brule staan er deze dondermiddag bij nog ruim twintig Maastrichtse ouderen een of twee studenten voor de deur. Met een beker soep, maar bovenal voor een half uurtje gezelschap. Een initiatief van stichting Oma’s Soep. In supermarkten door het hele land worden soep en magnetronmaaltijden van het gelijknamige merk verkocht, de opbrengst gaat naar activiteiten om eenzaamheid onder ouderen tegen te gaan. Die worden in verschillende steden door studentbesturen georganiseerd. In Maastricht is men sinds drie jaar actief. Regelmatig zijn hier kookdagen in verzorgingstehuizen (samen soep maken, spellen spelen) en evenementen als een kerstlunch. En dus de zogeheten soep-aan-huis-dag, die vrijwel wekelijks plaatsvindt.

Grens trekken

Voor die laatste activiteit kookt het Maastrichtse bestuur steevast in de keuken van studentenvereniging Circumflex, zo ook deze donderdagochtend. “We mogen altijd zelf kiezen wat het wordt”, vertelt bestuurslid en geneeskundestudent Eline Bruinenberg, terwijl ze in een grote pan roert. “Op woensdag halen we groente op de markt. Altijd bij dezelfde marktvrouw die het gratis geeft. In ruil daarvoor brengen we op vrijdag, als ze er weer staat, een beker soep langs.”

Intussen lopen drie studenten binnen die voor het eerst als vrijwilliger op pad gaan. Op de telefoon krijgen ze hun route voor vandaag te zien, inclusief een foto van de ouderen die ze gaan bezoeken. “Ah, die mevrouw is echt cute”, klinkt het. “Maar wat is precies de bedoeling? Moeten we blijven praten?” Ja, als ze je naar binnen vragen, reageert Bruinenberg. “En dat gebeurt meestal ook, velen kijken uit naar ons bezoek en zitten vaak al helemaal klaar. Het zijn hele leuke mensen, die veel willen vertellen. Je moet soms echt voor jezelf een grens trekken: ik blijf niet langer dan een half uur. Anders zit je zo de hele middag op de bank en kun je niet meer bij de rest langs.”

Belmaatje

In totaal helpen er vandaag zo’n twaalf studenten mee, die allemaal twee of drie adressen bezoeken. “We hebben een vaste groep van 23 ouderen waar we wekelijks langsgaan”, vertelt Janssen, die naast ‘soepbode’ ook bestuurslid is. “Dat zouden meer ouderen kunnen zijn, maar op dit moment zoeken we niet actief. Daarvoor hebben we meer studenten nodig om soep rond te brengen, en die zijn lastig over te halen. Maar als ze eenmaal een keer meegeholpen hebben, zijn ze vaak overtuigd. Dan merk je hoeveel plezier je iemand kunt doen met een uurtje van je tijd.”

Dat kan geneeskundestudent Leila Zimmerman, die net de keuken binnenloopt, beamen. Sinds kort is ze zelfs ‘belmaatje’ van de 82-jarige mevrouw Lampen, waar ze een jaar geleden al eens over de vloer kwam. “Daarna zat ik een half jaar in het buitenland. Maar toen ik onlangs weer soep bracht, wist ze nog vanalles over me. Sindsdien hebben we wekelijks contact. Haar familie woont in de Randstad, dus ze heeft weinig mensen om haar heen. Toch staat ze heel positief in het leven. Dat vind ik fantastisch. En ze heeft ook zoveel levenservaring, daar leer je veel van. ‘Je hebt nog zo’n leven voor je, geniet ervan’, krijg ik regelmatig te horen. Het zet je weer met beide benen op de grond.”

Terug naar mevrouw Van den Brule. Op haar iPad (“je moet wel bijblijven”) laat ze foto’s zien van de kerstlunch van Oma’s Soep van een jaar geleden. “Kijk, hier sta ik op de foto met Emma. Dit jaar kon ik door een val niet komen, toen heb ik Sophie gebeld.” Even later, glimlachend: “Intussen ken ik al zoveel studenten.” Bij het verlaten van het appartement moet student Geertje Janssen nog even duidelijk haar naam herhalen. Ook die gaat ze onthouden.


 

Foto's: Observant

Tags: oma's soep,ouderen,eenzaamheid,vrijwillig,studenten

Reacties

Monique Kussendrager

Wat een geweldig initiatief! Ook het feit dat jongeren dit voor de ouderen doen, vind ik hartverwarmend.

Nicolle Bassie

Heel mooi initiatief. Letterlijk en figuurlijk verwarmende actie!

Graag maak ik dit bekend onder studenten. Is er een link naar website voor meer info/ waar ze zich kunnen aanmelden?

Eefje Peters

Super dat jullie dit doen, complimenten. Ook aan de marktvrouw!
Kunnen medewerkers zich wellicht ook aanmelden voor dit initiatief?

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.