“Het stond al in Trouw, toch een gerenommeerde krant. Even later volgde De Limburger. Dan is de zaak in de openbaarheid en zou het vreemd zijn als wij niets publiceren.”
“Maar we hebben geen feiten kunnen controleren, laat staan dat de betrokken hoogleraar al weerwoord heeft kunnen geven.”
“Klopt, maar ons nieuws is dan ook: een landelijk dagblad brengt de Maastrichtse hoogleraar en kinderarts Anita Vreugdenhil in verband met illegale praktijken rondom het eerste team van Maastrichtse basketbalvereniging Kimbria, de Rebels. Zo zou ze onder andere in een luxe wooncontainer in haar tuin illegaal buitenlanders hebben ondergebracht. De hoogleraar ontkent alle aantijgingen. Tegelijkertijd hebben we de hoogleraar in kwestie gevraagd om een reactie.”
“Maar die kregen we niet meteen te pakken terwijl de reputatieschade al een feit is. En daar dragen wij als Observant aan bij. Hoe vaak zie je niet dat media elkaar klakkeloos kopiëren, of de zaak opkloppen, waardoor iets kleins heel groot wordt.”
“Hadden we het stuk dan moeten uitstellen? Onze lezers zullen zich dan afvragen waarom wij zwijgen: heeft de redactie zitten slapen?”
Tja, het werd heel even stil aan de vergadertafel die zich tot dan toe stevig had geroerd.
Nee, uitstellen was in dit geval geen optie, daar waren we het deze maandag wel over eens. En Trouw is een serieuze krant die er niet om bekend staat onzin te publiceren, dat speelde ook mee. Zaak is wel dat de hoogleraar de kans krijgt om zich te verdedigen, klonk het opnieuw.
Privékwestie
Een ander punt kwam ter tafel: wanneer is een zaak een privékwestie en dus niet interessant voor Observant?
“Die stichting Your Coach Next Door (YCND), waar Vreugdenhil oprichter van is en die een rol zou spelen in de hele affaire, raakt aan haar werk bij de UM. Mocht daar iets mee aan de hand zijn, dan raakt het ook de UM. Dus is het geen privékwestie.”
“Maar het is haar stichting, het gaat om een nevenfunctie. Als haar werk aan de UM er niet onder lijdt, waarom er dan over schrijven?”
“Iemand heeft toch ook een voorbeeldfunctie? Er bestaat ook nog zoiets als ethiek. Stel dat een hoge ambtenaar naar de hoeren gaat? Of een medewerker die huisjesmelker is? Die kunnen heel goed zijn in hun vak, maar als ze in opspraak komen, schrijven we erover. Toch? Dat is ons vak.”
Achtertuin
Maar neem nu die luxe wooncontainer in de tuin, “het gaat ons toch niet aan wat iemand in zijn achtertuin doet?”
“In principe niet, nee, maar je schrijft er wel over als het relevant voor de zaak is. En daar heeft het alle schijn van, al zullen we ook dat moeten checken.”