Een doos tissues staat standaard op zijn bureau. “Ja, geregeld laten studenten hier wat tranen”, vertelt Roy Janssen. Sinds september 2021 is hij hét aanspreekpunt voor rechtenstudenten die het moeilijk hebben, luisterend naar de opvallende naam dedicated wellbeing officer (DWO). Is er dan ook een ‘niet toegewijde’ variant? Hij moet er zelf ook een beetje om lachen. “Ik heb die titel niet verzonnen. Ik weet wel dat er bewust voor is gekozen om het woord ‘psycholoog’ weg te laten. Dat heeft namelijk vaak toch nog een negatieve connotatie.” In eerste instantie solliciteerde Janssen op de functie van studieadviseur. “Toevallig zochten ze net op dat moment ook iemand voor de nieuwe aanstelling van DWO. Door mijn achtergrond paste ik goed in het plaatje.” Janssen studeerde in 2012 zelf af aan de Maastrichtse faculteit psychologie en neurowetenschap (FPN). Vervolgens ging hij aan de slag als psycholoog en later als systeemtherapeut bij echtscheidingen. En nu is hij dus weer terug bij de UM. Deze keer als medewerker met een dubbele pet op: als studieadviseur en als DWO.
Roy Janssen, dedicated wellbeing officer
Studenten schuiven bij hem aan voor een gesprek van 30 tot 45 minuten, vooraf online geboekt. Soms met een vraag over studiegerelateerde zaken zoals een tweede master, maar meestal spelen er ook mentale problemen, studiedruk, stress. “Ook als het alleen over de studie gaat, vraag ik eerst hoe het gaat. Dat is voor mij het allerbelangrijkste.” In theorie zou zijn werk fiftyfifty verdeeld moeten zijn. In de praktijk hangt het af van de week. “Net na de examens, als studenten hun (lage) cijfers terug hebben, zit mijn DWO-agenda bomvol.”
Vooral studenten van European Law School ziet hij veel. “Vaak zijn het internationale studenten die naast een nieuwe opleiding ook nog eens in een nieuw land met een nieuwe cultuur terechtkomen. En de druk ligt hoog: ze moeten minstens 40 van de 60 studiepunten in het eerste jaar halen.” Na de sessie loopt elke student met een lijstje de deur uit. Van aanbevelingen tot doorverwijzingen. “Soms toch naar de UM-psycholoog, daar kunnen ze een korte behandeling krijgen van vijf sessies maximaal. Of naar de huisarts. Veel internationals weten niet eens dat je er een moet hebben in Nederland, dus daar begin ik vaak maar mee.” Hij neemt ruim de tijd voor elke student. “Bij mijn vorige werk was het uurtje-factuurtje. Het was pittig. Na maanden van therapie scholden de scheidende echtparen elkaar soms nog steeds de huid vol. Hier zie ik al vooruitgang na één sessie. De opluchting die studenten uitstralen geeft mij zoveel voldoening.”
Een psycholoog, studieadviseur en nu ook nog een dedicated wellbeing officer. Pamperen we studenten zo niet te veel? Janssen vindt van niet: “De overgangsfase van de middelbare school naar de universiteit is nou eenmaal groot. En we proberen op deze manier de stap naar hulp zoeken laagdrempeliger te maken. In tegenstelling tot de psychologen zit ik in de faculteit. Ook makkelijker voor docenten. Als die bezorgd zijn over een student, weten ze hun weg naar mij te vinden.” Janssen wil zelfs niet eens pamperen: “Laat ze eerst maar eens op hun gezicht gaan. Het blijft ook een dunne lijn, want hoe ver wil je gaan als universiteit? Een duidelijk omlijnde zorgplicht hebben wij niet.” En dat probeert hij de studenten ook duidelijk te maken. “Het is niet de bedoeling dat ze hier elke week zitten. En als dat wel het geval is, gebruik ik soms een allesomvattende uitspraak: ‘Misschien is studeren aan de universiteit voor jou op dit moment niet de beste keuze.’” Het blijft een advies, maar Janssen hoopt wel dat ze het ter harte nemen.