Er hing een laagje mist boven de Maas toen ik een dikke dertig jaar geleden de Sint Servaasbrug overstak op weg naar mijn sollicitatiegesprek bij Observant. Het was december, de stad zag er geweldig uit, zo mooi dat ik bijna meteen wist dat ik mijn geliefde Nijmegen, mijn studentenstad, ervoor zou kunnen verlaten.
Honderd brieven
Eenmaal verhuisd bleek heel Zuid-Limburg van een onverwachte schoonheid. En dat vinden veel mensen, ze zakken graag voor een weekend of een weekje af naar het diepe zuiden. Het wordt een ander verhaal als het gaat om hier werken en wonen. Dat merken we iedere keer weer als we een vacature hebben. Waar onze zusterbladen in de Randstad soms wel honderd brieven binnen krijgen, prijzen wij ons gelukkig met een derde daarvan. En nu in tijden van krapte op de arbeidsmarkt lijkt dat al een onbereikbaar aantal.
Ellenlange discussies
We waren dan ook verbaasd over de animo voor de vacature (boven de twintig belangstellenden) voor een junior-journalist: een opleidingsplek van tien maanden waarin een pas afgestudeerde bachelor of master ingewijd wordt in de journalistiek. De brieven, de cv’s en soms bijgevoegde artikelen, alles namen we rond het weekend door. Op maandagochtend zette ik de namen van de mogelijke juniors onder elkaar, de namen van de collega’s op een rijtje erboven, en kon de eerste ronde van kiezen beginnen. Kandidaten die het Nederlands niet beheersen vielen meteen af, we vragen immers uitstekende kennis van de Nederlandse én Engelse taal. Daarna werd het lastiger: sommige briefschrijvers repten met geen woord over Observant. Hadden ze ooit onze site bezocht of papieren krant ingekeken? Les één voor een sollicitant: laat zien dat je je hebt geïnformeerd over de club waar je zou willen werken. Anderen lieten al door hun brief blijken dat taal niet echt hun ding is. Om ellenlange discussies te voorkomen (en om iets van objectiviteit in te bouwen) werkten we met minnetjes (niet uitnodigen), plusjes (wel uitnodigen) en plusminnetjes (twijfel). De kandidaten met de meeste plusjes achter de naam spreken we vandaag. Altijd spannend, voor de sollicitant, maar ook voor ons.