Nog twee weken en dan is hij klaar. Diaz Kam, derdejaars bachelor student European Public Health zit als één van de weinigen woensdagochtend in het Student Service Centre achter zijn laptop. “Het voelt raar dat het bijna voorbij is”, vertelt hij. De van oorsprong Hagenaar verhuisde drie jaar geleden naar Maastricht. Hij kwam terecht in een huis in Wyck, dat hij deelde met achttien (!) anderen. “Ik was vrij laat met zoeken, dus ik nam genoegen met alles.” Daar heeft hij van geleerd. In augustus gaat Kam Zuid-Limburg verlaten voor Zweden, voor een master in Health Economics & Policy aan de universiteit van Stockholm. “Ik heb al een kamer!”
Het afgelopen halfjaar bracht Kam niet in Maastricht door. Hij liep stage bij de Europese Commissie in Brussel. “Dat was wel wennen, ineens 40 uur per week werken en in de avonduren nog aan mijn scriptie zitten.” Tijd voor sociale activiteiten had hij alleen in het weekend. “Het is heerlijk om weer even als student door Maastricht te dwalen.”
Binnen het domein volksgezondheid en medicijnen verdiepte Kam zich in de toegankelijkheid van bepaalde medicijnen – kunnen patiënten die makkelijk krijgen? Zijn scriptie gaat over de EU-wetgeving die daarbij komt kijken.
“Eigenlijk ben ik vandaag ‘aan het werk voor stage’, maar ik beweeg gewoon af en toe mijn muis. Ik schrijf nu liever mijn scriptie af”, lacht hij. Dat moet buiten stagetijd. Overigens is dat proces hem vies tegen gevallen. “Ik dacht: ‘Dat doe je gewoon even’, maar de vijf maanden zijn toch sneller voorbijgegaan dan ik dacht. Soms kijk ik naar mijn scherm en komt er niks uit.” En waar hij dan het liefste schrijft? Als het maar niet thuis is, klinkt het resoluut. “Te veel afleiding.”