Een andere taalbarrière heeft hem gescheiden van zijn mentorgroepje, dat hij sinds maandag niet meer heeft gezien. “Er zaten veel Duitsers in, die allemaal weigerden Engels te praten. Dat vond ik wel teleurstellend. Dus nu heb ik me bij een andere groep aangesloten. Eigenlijk heb ik iedere dag wel nieuwe mensen ontmoet die openstonden voor een praatje.”
Helemaal nieuw is het studentenleven niet voor hem. “Ik studeerde vorig jaar International Business aan de ULiège (Universiteit van Luik), maar dat was niks voor mij. Toen besloot ik dat ik graag een volledig Engelstalige studie wilde doen.” Het werd European Law School in Maastricht.
Op en neer reizen
Voorlopig blijft hij nog in zijn oude stad wonen. “Ik was veel te laat met me aanmelden voor een kamer, waarschijnlijk is er in december pas weer iets beschikbaar.” Gelukkig doet de trein vanuit Luik er maar een half uur over, Breeur overweegt zelfs om er te blijven wonen. “De kamers zijn er goedkoper dan hier, omdat ik graag in het centrum zou willen wonen. Aan de andere kant hou ik niet van op en neer reizen.”
Dat kost ook tijd, die hij graag aan zijn studie zou besteden. “Ik heb begrepen dat European Law heel zwaar is; je moet veel lezen, honderd pagina’s per dag, veel leren in een korte tijdsperiode.” Hij vraagt zich af hoeveel er van zijn sociale leven overblijft. “Ik speel nu tennis in Luik, maar dat slokt best een groot deel van mijn weekend op. Dus misschien dat ik daar maar even mee stop. Dan blijft er ook tijd over om mijn vrienden te zien. Ach ja, we zien wel hoe het loopt.”