Slechte tijden: "Alles leek zo ongeorganiseerd, en dat begon al na een eerste lange lezing"
"Mijn studie is net begonnen en na een week van introductieactiviteiten moet ik zeggen dat mijn eerste ervaring niet bepaald positief was”, vertelt de Amerikaanse Catherine Macchi (28), master student Work and Organisational Psychology. De oriëntatiedag, bedoeld om je te helpen begrijpen hoe alles werkt, bleek het dieptepunt tot nu toe. "Alles leek zo ongeorganiseerd, en dat begon al na een eerste lange lezing."
"We kregen te horen dat er eten en drinken beschikbaar zou zijn, maar mijn medestudenten en ik verdwaalden in dat grote gebouw aan de Universiteitssingel. Het wachten was op iemand die ons de weg kon wijzen, anders hingen we daar maar wat doelloos rond. Dat duurde een tijdje maar uiteindelijk hebben we de kantine gevonden en konden we wat eten." En alsof dat nog niet genoeg was, ontdekte Macchi op de dag voor het interview met Observant dat ze nog 150 pagina's aan leesmateriaal voor de volgende dag moest doornemen. "Mijn Canvas-inbox zat vol met berichten, daarom had ik die opdracht over het hoofd gezien."
Gelukkig kreeg ze van haar onderwijsgroep de boodschap alsnog door: "Ik rende naar de bibliotheek maar kon die teksten niet vinden zodat ik uiteindelijk bij de helpdesk belandde.” Weer zo’n chaotische situatie. "Het enige lichtpuntje is dat ik niet de enige ben die zich verloren voelde – in de klas was de verwarring bij velen groot."
Goede tijden: "Als niemand iets had gezegd tijdens die drie uur, was dat behoorlijk pijnlijk geweest"
Een echt hoogtepunt was er nog niet in de eerste week van haar master. Aan de INKOM deed ze niet mee: "Ik heb besloten dat over te laten aan de jongere studenten. Maar het is wel leuk om weer al die drukte in de stad te zien." De eerste bijeenkomst van haar onderwijsgroep beviel haar goed: "Als niemand iets had gezegd tijdens die drie uur, was dat behoorlijk pijnlijk geweest. Gelukkig was dat niet het geval, iedereen doet echt mee. Een meisje begon spontaan tegen me te praten. Al snel was er een grotere groep om mee te kletsen."
Het probleemgestuurd onderwijs is voor Macchi een welkome afwisseling na al de hoorcolleges die ze in de Verenigde Staten moest volgen. Ze deed daar - in Ohio - een bachelor psychologie, belandde tussentijds even in Maastricht en volgde daarna een master in Media en Communicatie in Londen.
In Maastricht voelt Macchi zich ontspannen: ze kent de “mooie stad” van een eerdere uitwisseling en keerde terug toen ze haar werk als redacteur voor een online zakenblad in New York noodgedwongen vanuit huis moest doen. “Na het afronden van een internationaal erkende masteropleiding mag je een jaar, dat heet een oriëntatiejaar, in Nederland blijven en werk zoeken. Ik heb dus al een sociale kring opgebouwd. En mijn carrière loopt eigenlijk al, dus studiedruk voel ik niet zo.”