Aan het woord was een student, hij stelde zich voor als Adam, van Free Palestine Maastricht. Zelf van Palestijnse komaf, geboren in Canada, maar hij heeft lange tijd in Oost-Jeruzalem en Tel Aviv gewoond. Het conflict, zo vertelde hij, is daardoor voor hem ook heel persoonlijk.
Hij herhaalde de boodschap die FPM op allerlei manieren sinds het begin van de oorlog in het Midden-Oosten de wereld instuurt. De Universiteit Maastricht moet de banden verbreken met instellingen die op welke manier dan ook samenwerken met het Israëlische leger en dus medeplichtig zijn aan de vele doden die in Gaza, op de Westbank en in Libanon zijn gevallen. Als voorbeeld noemde hij onder andere de Hebrew University in Jeruzalem waar de UM banden mee heeft en die “verantwoordelijk is voor training van elitetroepen”.
“Wil de universiteit deze partners hebben?”, vroeg de student. Om te vervolgen: “Wil de UM geassocieerd worden met instellingen die militairen opleiden om te gaan vechten in Palestina en Libanon? Neem een voorbeeld aan andere universiteiten zoals Columbia (New York) en UCLA (Los Angeles) en boycot deze instituten. Dat is wat Nederlandse universiteiten ook tijdens de apartheid met Zuid-Afrika hebben gedaan.”
De universiteitsraad nam kennis van het betoog en ging, zoals te doen gebruikelijk na het sprekerskwartier, verder met de vergadering.