“Zwemmen in verlofuren, wat dacht je van vakantie?”, “Groen denken of doen? Kom gewoon op de fiets!”, “Uitwaaien aan het strand? Wat dacht je van vakantie?” In het Engels en het Nederlands spreekt het FSE-bestuur alle staf aan. Bij liften, in gangen, in de fietsenkelder. Overal waar veel mensen lopen, hangt campagnemateriaal.
“Het is goed dat we in actie komen”, zegt directeur Bakir Bulić. "Jaar in jaar uit moeten we zo’n drie ton reserveren voor verlofuren (op een eindafrekening van 65 miljoen, red.) en dat telt natuurlijk op tot een aardig bedrag dat vastgevroren zit. Moet wel een nuance bij: de faculteit groeit behoorlijk in het aantal stafleden. Dan groeit ook de verlofschuld mee.”
CAO
Eerst even de droge feiten: als werknemer van de universiteit heb je per jaar recht op 152 wettelijke vakantie-uren bij een 38-urige werkweek. Stel, je hebt er nog over op 31 december, dan mag je die ‘meenemen’ (ze vervallen zes maanden later alsnog). Daarnaast zijn er in de CAO extra vakantie-uren overeengekomen: de bovenwettelijke categorie. Heb je die over, dan neem je ze ook mee, máár je moet wel vóór 1 juli in het jaar daarop met je leidinggevende afspreken hoe je die alsnog gaat opmaken. Daar heb je dan vijf jaar de tijd voor.
Om een beeld te krijgen: Aan de Universiteit Maastricht is komend jaar voor verlof ruim 30 miljoen euro gereserveerd op de universitaire begroting. In 2020 was het bedrag nog 20 miljoen. Pascal Stevens, directeur Finance, schat in dat er in 2025 “voor het eerst sinds jaren geen stijging zal zijn”. Ja, enerzijds groeit het aantal medewerkers aan de UM nog steeds, “wat de verlofreservering mogelijk doet toenemen, maar anderzijds wordt de staf door leidinggevenden veel meer aangespoord tot het opnemen van verlofuren, voor hun welzijn.”
Cultuur
Terug naar de FSE. Vooral jonge wetenschappers, vol ambitie, gaan maar door en maken hun verlofuren niet op, weet Bulić. Ze hebben het druk, oké, maar soms speelt er ook iets anders: “Ze weten niet wat ze ermee kunnen. Maar er kan heel veel met het CAO-keuzemodel. Je kunt een fiets of bedrijfsfitnessabonnement aanschaffen, of je ruilt 38 uur voor een extra week salaris.” Daarnaast is het “een cultuurdingetje. Sommige internationale stafleden zijn het niet gewend om vrij te vragen. Die hebben het beeld dat het ‘niet mag’, het wordt met iets negatiefs geassocieerd.” Bovendien ervaren ze het als een drempel dat het keuzemodelformulier moet worden ondertekend door de directeur, merkt hij – “waar vind ik die, hoe moet dat dan”. Naast de sticker- en posteractie maken ook de HR-assistenten een rondje langs FSE-medewerkers, in Maastricht en op de campussen, zoals Chemelot in Sittard. “Ze vragen hoe het ervoor staat, of er wensen zijn, of mensen hulp nodig hebben. Hopelijk helpt het.”