Voor masterstudent in Management Nashya Tamara (26) is dit haar eerste Kerstmis in Nederland, ver weg van haar familie in Indonesië. “Ik kwam pas half september naar Maastricht. Alles is nieuw hier, van de seizoenen tot het feit dat mensen meer laagjes kleding dragen om warm te blijven.” Het contrast met haar eigen land is groot. “In Indonesië is kerst vooral belangrijk voor christelijke gezinnen, zoals het mijne. Maar wij maken slechts een klein deel van de bevolking uit, Indonesië is overwegend islamitisch. Hier is het overal: de lichtjes, de decoraties, de kerstmarkten… dat kennen we thuis niet.”
Even terug naar huis in december zit er niet in. “De vlucht naar Indonesië duurt veertien uur en kost ongeveer 1500 euro. Dat betalen mijn ouders niet voor me, en ik vind het ook niet nodig: hier blijven is gemakkelijker en bovendien wil ik graag meer ontdekken van de omgeving.” Dankzij een strakke planning kon ze tussen haar studiedeadlines door al vier kerstmarkten bezoeken, waaronder enkele in Duitsland. “Ik wil de tradities en feestelijkheden hier ervaren, zelfs al vier ik het alleen.”
Wat ze precies gaat doen volgende week, weet ze nog niet. “Misschien bezoek ik een stad in de buurt.” Ze moet het hoe dan ook rustig aan doen: “Na de feestdagen heb ik nog een deadline. Het is gewoon beter om te blijven studeren.” Tamara’s familie zal haar op 24 en 25 december zeker zien, zij het dan via een scherm. “Natuurlijk missen we elkaar, daarom spreek ik ze via videochat. Het is anders, maar ik weet dat ze begrijpen waarom ik hier ben.”
Voor de Chinese Yawen Huang (23), eerstejaarsstudent Globalisation and Law, is kerst “een dag zoals alle andere. Ik ga mijn vriendin een cadeautje geven, zij komt uit Limburg, maar ik ga het niet echt vieren." Misschien gaat ze naar een kerstmarkt en net als vorig jaar met een Chinese vriendin iets traditioneels koken. "Naar mijn schoonfamilie gaan, zoals veel mensen hier met kerst doen, zou vreemd voelen. Iedereen vindt het zo leuk, maar voor mijn gevoel hoor ik er niet bij, het is mijn traditie niet.”
Ze zit in de pauzeruimte van de rechtenfaculteit, terwijl achter haar een informele kerstborrel plaatsvindt. “Ik wil er niet bij zijn. Wat moet ik vieren? Het Chinese Nieuwjaar is in februari en voor mij wel belangrijk, dat kun je met kerst vergelijken. Daarvoor ga ik terug naar mijn familie in China.” Ze glimlacht. “De man met de baard, de kerstman, dat is gewoon vreemd.”
Angeliki Ouzounaki (25) blijft in Maastricht, maar niet alleen: haar ouders komen vanuit Griekenland op bezoek. De masterstudent Human Decision Science heeft al plannen om samen met hen de kerstmarkten in Maastricht, Valkenburg en Aken te gaan ontdekken. “Ze zijn nog nooit hier geweest. Daarom is het een mooie kans om dat samen te doen. En met die deadlines is het sowieso handiger om gewoon hier te blijven.”
Niet iedere student heeft de ruimte om familie te ontvangen, maar Ouzounaki heeft geluk. “Ik heb een woonkamer waar mijn ouders kunnen slapen. Tijdens de kerstdagen zelf blijven we misschien gewoon hier, koken we samen iets lekkers en maken we een wandeling.”
In haar familie geven ze elkaar geen cadeautjes meer. “Sinds de economische crisis in 2014 zijn we daarmee gestopt. Ik vind dat niet erg. Zelfs nu het weer zou kunnen, vind ik het een goede gewoonte om dat niet te doen. Daarmee bespaar je uiteindelijk ook.”