Ik ben heel close met mijn broers en zussen. Ik ben enig kind. Mijn ouders hadden wel meer kinderen gewild, maar mijn moeder was al 39 toen ze mij kreeg en daar is het bij gebleven. Ik vond het altijd jammer – ook omdat de rest van onze familie grotendeels ver weg woont. Mijn vader komt uit Marokko, mijn moeder uit Schotland. Ze zijn voor studie en werk naar Brussel gekomen en niet meer weggegaan.
Je kunt me opvrolijken door… me af te leiden, grapjes te maken en, als ik er klaar voor ben om erover te praten, een luisterend oor te bieden. Ik ben nooit bang geweest om over mijn gevoelens te praten, ik denk dat je door open te zijn niet alleen jezelf maar ook anderen helpt. Als je je verdriet voor jezelf houdt, blijf je er veel meer in hangen.
Droomreis? Ik zou heel graag eens naar Costa Rica gaan. De flora en fauna is daar zo divers, het lijkt me prachtig en heel interessant om de bossen, de stranden, de watervallen en de dieren te zien. Eerst antwoordde ik altijd Thailand op deze vraag, maar die reis heb ik twee jaar geleden echt gemaakt. Het was geweldig.
"Voor een wedstrijd kon ik niet slapen of eten van de stress"
Moeilijkste beslissing die je ooit hebt genomen. Stoppen met zwemmen. Ik ben op een jonge leeftijd begonnen en zat vanaf mijn twaalfde in een competitief team. We trainden 5-6 keer in de week en hadden daarnaast wedstrijden. Onze coach was verschrikkelijk, heel gemeen en zelfs een beetje racistisch. Ik was het enige meisje van kleur in het team. Ik stond onder grote druk om te presteren, als je een keer niet naar de training kwam of een minder goede tijd zwom, kreeg je strafpunten. Wie te veel strafpunten had, werd uit het team gezet. We werden ook in het bijzijn van iedereen gewogen. Ik was langer en daardoor ook zwaarder dan mijn teamgenoten, maar hij zei altijd dat ik moest afvallen. Voor een wedstrijd kon ik niet slapen of eten van de stress. Toch was stoppen een moeilijke keuze, want ik had ook hechte vriendschappen opgebouwd en het kostte veel tijd. Wat als ik dat kwijtraakte? Zou ik dan in een zwart gat vallen? Uiteindelijk gaf het feit dat ik een hekel aan zwemmen begon te krijgen, waar ik altijd zo dol op was geweest, de doorslag. Het was de juiste beslissing. Vorig jaar ben ik voor het eerst weer gaan zwemmen, ik trainde voor een triatlon. Nu denk ik erover om bij de zwemvereniging te gaan, ik mis het om in het water te liggen.
Guilty pleasure? Op dit moment de koekjes van de mensa, ik eet er twee per dag. Ik hou ook van slechte televisie, echt objectief gezien slecht geschreven en slecht geacteerde series of films en reality tv. Het is ontspannend, ik hoef er mijn hersenen niet bij te gebruiken.
Wat fascineert je aan het menselijk brein? Heel veel, er is zoveel gaande. Sommige aspecten – zoals je persoonlijkheid – zijn voor iedereen anders, maar het uitvoeren van taken werkt dan juist weer hetzelfde. Ik ben erg geïnteresseerd in het emotionele gedeelte van de hersenen en in ziektes als Alzheimer en dementie, die een effect hebben op zowel de cognitieve functies als de persoonlijkheid én op de mensen rondom de patiënt.
"Kinderen zijn zo onschuldig, leuk en schattig - een positieve kracht"
Ik kan niet wachten om kinderen te krijgen. Absoluut. Moeder worden is mijn grootste droom, al van jongs af aan. Mijn eerste bijbaantjes waren babysitter en zweminstructeur voor jonge kinderen. Misschien omdat ik zelf enig kind ben? Kinderen zijn zo onschuldig, leuk en schattig – een positieve kracht. Vroeger dacht ik dat ik op mijn 21e zou trouwen en op mijn 22e mijn eerste kind zou krijgen. Dat is verschoven naar iets later, eerst mijn studie afmaken. Ik wil een groot gezin. Mijn nicht heeft zeven kinderen, geweldig. Om financiële redenen blijft het voor mij waarschijnlijk bij drie. Of vier.
Favoriete eten? Een burger en friet. Zelfs als het slecht is, is het nog lekker. Helemaal als er truffelmayonaise op zit. Ik ben geobsedeerd door truffels, als er iets daarmee op het menu staat, bestel ik het altijd. Sushi komt op een nipte tweede plaats. Thuis kookt mijn vader en bakt mijn moeder. Toen ik op kamers ging, heeft mijn moeder een receptenboekje voor me gemaakt. Ik probeer graag dingen uit, maar ik vind koken eigenlijk vooral leuk als ik er de tijd voor heb. Doordeweeks maak ik snelle eenpansgerechten. Geen culinair hoogstandje, gewoon prima.
"Het voelt soms alsof de wereld achteruitgaat in plaats van vooruit"
Welk nieuws maakt je boos? Welk nieuws niet? Recentelijk waren het de Amerikaanse verkiezingen, maar ook de opkomst van rechtse politici in Europa, al het nieuws uit Israël. Ik ben erg pro-Palestijns, altijd al geweest. Het voelt soms alsof de wereld achteruitgaat in plaats van vooruit. Terwijl we ons nog nooit zo goed hebben kunnen informeren. Maar misschien ligt daar ook wel het probleem; de verkeerde informatie is ook binnen handbereik.
Grootste valkuil? Blijven piekeren over iets dat gebeurd is, vooral in sociale situaties. Het hele gesprek analyseren in mijn hoofd, omdat een vriendin wat kortaf heeft gereageerd bijvoorbeeld. Ik probeer mezelf een halt toe te roepen als ik merk dat ik zo ga denken. Het is ongemakkelijk en kan zelfs problemen veroorzaken als je dingen gaat zien die er helemaal niet zijn. Gelukkig lukt het om het steeds minder te doen.