Vorige week stemde ook de Eerste Kamer met de onderwijsbezuiniging in. Om deze situatie in één treffend beeld te vatten, neem ik jullie even mee terug naar 11 maart: die dag sprong aan de TU Delft een rioolbuis kapot, met als gevolg dat de kak uit het plafond spoot. Geen Dijkgraaf bleek bestand om de Bruinse overstroming in te dammen.
Flood the zone with shit. Het is moeilijk om bij de beelden niét te denken aan deze woorden van Steve Bannon. De slogan sloeg op Bannon zijn mediastrategie, toen hij voor Trump werkte: voluit inzetten op desoriëntatie. Zoveel shit via de media op de burger loslaten dat die niet meer weet wat te geloven en geen moeite meer doet om uit te zoeken wat waar is. Ook vandaag worden we, in binnen- en buitenland, met shit overspoeld. De chaos desoriënteert en bij veel berichten denk je: dit kan toch niet echt zijn? Maar ze blijken bittere ernst. Zoals de verboden woordenlijst die de Verenigde Staten aan onderzoekers oplegt. En ondertussen beschuldigt J.D. Vance Europa van authoritarian censorship door onlineplatformen te reguleren en modereren... Door de situatie in de VS vindt Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Eppo Bruins dat NWO internationale toponderzoekers moet helpen, maar weliswaar met de bestaande middelen. Lees: middenin enorme bezuinigingen. Het is lastig om iemand uit de stront te helpen, als je er zelf in zit.
Dat uitgerekend de rioolbuis van een universiteit sprong, om die vol shit te spuiten, is het zoveelste voorbeeld van een reële, recente gebeurtenis die je zelf moeilijk verzonnen krijgt. Na het afschuwelijke schouwspel van Trump en J.D. Vance tegen Zelensky, voor het oog van de camera’s, zei Trump: ‘This is going to be great television’. Hij ziet het gebeuren door de lens die hem (helaas) grootmaakte: reality TV.
Ik zie het anders. Om de realiteit—van het wereldtoneel tot politieke drama’s dichterbij huis—nog enigszins draaglijk te houden, aanschouw ik die door de lens van fictie, met name een Netflix-reeks waarvoor ik ooit het scenario zal aanleveren. Ik probeer met afstand naar de realiteit te kijken en er met creativiteit en absurdisme mee om te gaan. Bepaald geen koud kunstje, want hoe creatief of absurd ik ook uit de hoek kom: de realiteit heeft er schijt aan.
Katleen Gabriels, universitair hoofddocent techniek- en moraalfilosofie (FASoS)