Beloning voor wie de trappers rond laat draaien, automobilist gaat betalen

Beloning voor wie de trappers rond laat draaien, automobilist gaat betalen

Nieuw mobiliteitsbeleid: “We gaan geen commercieel tarief hanteren zoals in de Q-Park garages”

10-09-2025 · Nieuws

MAASTRICHT. Fietsers krijgen een kilometervergoeding, maar de automobilist zal vanaf 2027 de portemonnee moeten trekken voor een parkeerplek op het universiteitsterrein. De onderliggende boodschap van het nieuwe duurzame mobiliteitsbeleid van de Universiteit Maastricht luidt: belonen en ontmoedigen, “een combinatie van zuur en zoet”.

Laten we beginnen met het zuur, voor de medewerker die met de auto naar het werk komt. Hoewel de kilometervergoeding niet verdwijnt, is het gedaan met het gratis parkeren bij een universiteitsgebouw. Bedragen kan projectleider Cyriel Heuts nog niet noemen. “Maar we gaan absoluut geen commercieel tarief hanteren zoals in de Q-Park garages, dat je opeens 12,50 euro voor een dag kwijt bent, nee, zeker niet.” Daarbij worden de kosten afhankelijk van de afstand: hoe verder je van de universiteit woont, hoe lager het parkeertarief.

Fietsvergoeding

En dan is er het zoet, voor fietsers. Het nieuwe beleid staat het in teken van duurzaamheid en dus is de projectgroep En Route op zoek gegaan naar het antwoord op de vraag ‘Wat te doen als je medewerkers wil motiveren op de fiets te springen en om de auto te laten staan? Een fietsvergoeding kan daarbij helpen. Nee, je wordt er niet rijk van, maar het kan aardig oplopen. Heuts kan geen bedragen noemen, maar wie meer dan vijf kilometer trapt, zal al beloond worden. Er zijn instellingen en bedrijven die uitkeren per afgelegde kilometer (bijvoorbeeld 20 cent), maar de UM gaat hoogstwaarschijnlijk werken met ‘staffels’, dus bedrag x voor 5 tot 10 kilometer en bedrag y voor 11 tot 15 kilometer. Hoe langer de fietsafstand, hoe hoger de vergoeding.  

Ook wordt een nieuwe fiets aanschaffen aantrekkelijker: de bijdrage van de UM is nu nog 340 euro (een keer in de drie jaar), maar deze wordt 750 euro. Heuts: “We gaan wel naar één keer in de vijf jaar. Een fiets gaat langer dan drie jaar mee, ook dat past in het plaatje van duurzaamheid.” Aan de OV-vergoeding verandert niets. Trein- en buskaartjes worden al volledig vergoed, en dat blijft zo.

Buslijn

Waarom blijft de kilometervergoeding voor de automobilist in het nieuwe beleid overeind? Past dat bij duurzaam reisgedrag? “We hebben afgesproken die niet te schrappen. We willen belonen en ontmoedigen, niet belonen en straffen. Duurzaamheid is belangrijk, maar we moeten daarbij goed werkgeverschap niet uit het oog verliezen. Er zijn altijd mensen die wel met de trein of fiets wíllen, maar niet zonder auto kunnen: ouders met kinderen die naar de opvang of school moeten, werknemers die slecht ter been zijn of die niet dichtbij een station of frequente buslijn wonen en daardoor anderhalf uur met de bus en trein onderweg zijn. Die laten logischerwijs de auto niet staan.”

Waar ook aan wordt gewerkt: flexibiliteit. “We willen dat je vrijer bent in je keuze.” De ene dag is dat de trein, de andere dag bijvoorbeeld de fiets. “Nu is het zo dat je geen parkeerplek krijgt als je gebruik maakt van het fietsplan en vice versa. Dat werkt niet.” Bovendien wordt het declareren makkelijker. “Daarvoor komt er een handige mobiliteitsapp.”

Voor het beleid dat naar verwachting pas in januari 2027 ingaat, zijn “faciliteiten nodig”, zegt Heuts. “Naast de mobiliteitsapp komt er een nieuw systeem om het parkeren makkelijker te laten verlopen. Ook worden fietsenstallingen vernieuwd en uitgebreid.”

Gevoelig

In 2018 nog werden de (zoveelste) parkeerplannen afgeschoten door de universiteitsraad en het Lokaal Overleg – tussen college van bestuur en vertegenwoordigers van vakbonden. Men moest maar terug naar de tekentafel, want betalen voor een parkeerplaats, waar was dat goed voor? Nu is het Heuts dan toch gelukt om het door de medezeggenschap te loodsen. Niet zonder slag of stoot, geeft hij toe. Aan de UM reist ongeveer de helft met de auto, het punt van de betaalde parkeerplaatsen blijft gevoelig. Maar de UM zal niet de eerste zijn die een tarief gaat hanteren, "meerdere universiteiten hebben betaald parkeren inmiddels ingevoerd, waaronder Nijmegen, Leiden, Rotterdam en Utrecht". 

Auteur: Wendy Degens

Illustratie: Simone Golob

Tags: mobilteitsbeleid, parkeerbeleid, fietsen, parkeren, fietsplan, fietsvergoeding, kilometervergoeding, lokaal overleg, cyriel heuts, en route,instagramNL

Reacties

Fernand Smeets

Het is ronduit teleurstellend dat de Universiteit Maastricht ervoor kiest om medewerkers die afhankelijk zijn van de auto financieel te straffen, terwijl de bestaande kilometervergoeding al verre van de kosten dekt. Voor collega’s zoals ik, die te ver weg wonen om in aanmerking te komen voor een fietsvergoeding, voelt dit beleid als een klap in het gezicht.

Duurzaamheid is belangrijk, maar goed werkgeverschap betekent ook oog hebben voor de realiteit van medewerkers. Niet iedereen woont op fietsafstand of heeft toegang tot betrouwbaar openbaar vervoer. Of de verhouding in tijd tussen met de auto of gebruik maken van openbaar vervoer + 2x fietsen van en naar stations is zoek. Het invoeren van parkeertarieven onder het mom van “belonen en ontmoedigen” is een eufemisme voor kosten doorschuiven naar werknemers.

Wat bovendien ontbreekt, is elk beleid rondom carpoolen. Ik deel dagelijks de rit met een collega. Een bewuste keuze om de CO₂-uitstoot te beperken én parkeerdruk te verlagen. Je zou verwachten dat dit soort initiatieven actief gestimuleerd worden binnen een duurzaam mobiliteitsbeleid, bijvoorbeeld met een aangepaste vergoeding. Maar daar is nu geen enkele aandacht voor.
Een beleid dat mensen uitsluit op basis van woonafstand is niet duurzaam, maar discriminerend. Als de UM écht flexibel vervoer wil stimuleren, begin dan met eerlijke vergoedingen voor álle vormen van woon-werkverkeer, niet alleen voor wie toevallig dichtbij woont.

Mark donners

Maakt niet uit hoe je het noemt, potato potato, het blijft straffen van de autorijder. Het is gewoon een andere manier van korten op salaris. Cao overleg onderhandeld er een paar procentjes bij en de werkgever komt iets nieuws om het weer af te pakken. Klinkt als een beleid dat bedacht is door mensen die ofwel zelf op de fiets komen omdat ze in de buurt wonen of zoveel verdienen dat ze het niet in hun beurs voelen. Echt jammer dit

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.