Hoe vaak steek je de grens over? Zo’n drie-vier keer per week. Ik woon in het Jekerdal en ga ’s avonds vaak nog een rondje fietsen, via Kanne en Barchon. Ik moet soms voor werk in Luxemburg zijn, of ik ga brood halen in Duitsland – ik blijf natuurlijk een Duitser, wij vinden ons eigen brood het lekkerst. Overigens voelt het nooit alsof ik naar het buitenland ga, de Europese Unie is mijn heimat. Al wordt dat gevoel wel minder nu de Duitse politie regelmatig aan de grens controleert.
Wat ligt er op je nachtkastje? Fietsboeken, met routes erin. We zijn laatst in vier weken van Venetië naar Triëst gefietst – in etappes hoor, en ook wel eens een stukje met de trein. Ik vind het leuk om dan na te lezen wat dat ene dorpje nu precies was.
Welk nieuws maakt je boos? Ai, er is veel om uit te kiezen. Laatst was ik boos omdat de Duitse bondskanselier zonder na te denken uitspraken deed over het conflict tussen Israël en Iran. Hij zei dat Israël, volgens het internationale recht, Iran mocht aanvallen om zichzelf te verdedigen. Dat klopt gewoon niet, ik heb net drie artikelen van hoogleraren gelezen die het tegendeel zeggen.
"Mijn kinderen hadden het héél zwaar, die gingen nooit met het vliegtuig op vakantie"
Favoriete film? Before the rain van de Macedonische regisseur Milčo Mančevski. Het speelt zich af in Macedonië, ten tijde van de burgeroorlog tussen de Albanese en Slavische bevolking. Je hebt niet precies door hoe de tijd verloopt, maar op het einde komt het begin weer terug – het is heel knap gedaan. En de landschappen zijn fantastisch, erg mooi gefilmd.
Wat mochten je kinderen niet, wat je zelf wel hebt gedaan? [Met een knipoog] Mijn kinderen hadden het héél zwaar, die gingen nooit met het vliegtuig op vakantie. Dat krijg je met zo’n idiote klimaatfanaat als vader. Overigens vliegen ze nog steeds niet – ze zijn inmiddels twintigers. Maar het is lastig, want iedereen om je heen doet het wél. Ook hier aan de UM met dienstreizen trouwens. We hadden ooit het idee dat je voor reizen die korter dan acht uur waren, de trein zou nemen. Maar dan komen de excuses: te duur, heeft het genoeg impact, is het wel veilig? Uiteindelijk zit het idee dat je snel op een congres moet kunnen zijn heel diep.
Als je één regel voor grensarbeiders mocht veranderen, welke zou dat zijn? Ik zou de regels rondom sociale zekerheid en belastingen voor thuiswerkende grensarbeiders heel eenvoudig maken. Dat is iets waar we met ITEM ook veel mee bezig zijn geweest. Het is nu ontzettend lastig, dat heeft met belastingverdragen en de verschillende regels per land te maken.
"Nu woon ik in een ander land, maar ik vraag me af of dat zo’n verschil maakt"
Hoe was je als kind? Heel normaal en gemiddeld. Ik ben opgegroeid in een klein dorp van zo’n 2500 inwoners in de deelstaat Baden-Württemberg. Nederlanders kennen het van het Zwarte Woud. Het was een fijne jeugd. Ik hoefde er niet per se weg, maar als Europadeskundige vind je daar geen werk. Nu woon ik in een ander land, maar ik vraag me af of dat zo’n verschil maakt. Ik denk dat het meer gaat over of je in een dorp of stad zit. Mijn broer en zus wonen bijvoorbeeld in Berlijn, dat is een heel andere wereld dan onze geboorteplaats, misschien wel meer dan dat Maastricht dat is. Je moet in Berlijn 45 minuten reizen om van mijn broer naar mijn zus te komen. Als ik zo lang onderweg ben, zit ik al in Luik of Aken.
Wat zou je nog eens over willen doen? Onze fietsvakantie van mei. Het was de eerste keer dat we zo op pad gingen – toch die Nederlandse invloed hè – maar ik zou willen dat we er eerder mee waren begonnen. Het was super, de tocht, maar vooral ook de spontaniteit. Is het hier leuk? Dan nemen we hier een hotel.
Ik bid wel eens. Nee, ik was weliswaar misdienaar in mijn jeugd en ben nog steeds een culturele katholiek, maar ik geloof niet meer. Ik denk dat het wel goed is dat je weet wat een religie, een geloof inhoudt, dan kun je beter besluiten of dat bij je past. Sommige mensen worden steeds religieuzer als ze ouder worden, maar mijn moeder werd steeds kritischer. Dat had ook te maken met haar ervaringen in het dorp en de rol die een pastoor daar speelde, de macht die hij naar zich toetrok. Dat was niet fris.
"Ik voel me Duits als ik banale dingen doe zoals Duits brood eten of Tagesschau kijken"
Mijn partner ergert zich als ik… de vaatwasser verkeerd inlaad.
Ik voel me Duits als ik… banale dingen doe zoals het Duitse brood eten of Tagesschau kijken in plaats van het Nederlandse Achtuurjournaal. Zo herken je de allochtoon hè, we blijven toch deels in onze eigen wereld leven.
Over tien jaar… ben ik, vrees ik, met pensioen. Maar ik denk niet dat ik dan niets meer doe. Er liggen nog genoeg opdrachten waar wij als burgers mee aan de slag moeten. Op het gebied van de Europese Unie, het klimaat, de democratie. Hoe zorg je er bijvoorbeeld voor dat mensen uit het stille midden meer met politiek bezig zijn? Of hoe communiceer je wat de EU betekent? Dat het positief is dat we open grenzen hebben? Je ziet dat de grensregio’s blijkbaar heel weinig lobbymacht hebben. Die grenscontroles die Duitsland nu heeft zijn heel slecht voor de regio, maar men heeft het niet tegen kunnen houden. Ik zie daar nog veel werk liggen. Of ik nog in Maastricht woon? Ik denk het wel, maar misschien hebben we ook een vakantiehuis in Baden-Württemberg.