Vice-decaan onderwijs Pim Teunissen gaf een presentatie over de aanpak van de werkdruk onder docenten – een thema dat de gemoederen al veel langer bezighoudt, niet alleen binnen de FHML, maar binnen de hele universiteit. Er zijn onderwijscoördinators aangesteld, zei Teunissen, docenten mogen tijd vrijmaken voor hun eigen ontwikkeling en er zijn pogingen om het academisch jaar slimmer in te richten. Ook wordt gekeken of AI verschillende taken kan verlichten. Werkdruk moet je breed aanpakken, concludeerde de vice-decaan, die ook moest toegeven “dat we de effecten van de maatregelen nog moeten gaan zien”.
"Teleurstellend"
Maar waarom dan niet óók kijken naar de normuren, vroeg Boy Houben, raadslid voor het wetenschappelijk personeel (wp). “Het is jammer dat dat weer vooruitgeschoven wordt, met nieuwe activiteiten die het probleem misschien oplossen.” Want in de praktijk gaat het “heel vaak mis” met de normuren, stelde Houben: wie op papier de helft van zijn tijd onderwijs geeft, is er vaak langer mee bezig. Dan komt onderzoek in de knel of moet er overgewerkt worden. En dat compenseren door op papier wat minder onderwijstaken op je te nemen? Lukt niet, “want dan komt je baas er aan het eind van het jaar op terug”.
Op de werkvloer is er zeker animo voor zo’n herziening van de normuren, viel wp-raadslid Martina Parić hem bij. “Het is teleurstellend dat dat niet gebeurt.” Want nodig blijft het, vond ze. “Als je mentoren wilt werven, hapt niemand”: daar staan vijftien uren per jaar voor, “maar voor acht weken tutorials krijg je er al dertig.”
Sleutelen
Teunissen zei open te staan voor een gesprek over waarom medewerkers “zoveel meer tijd kwijt zijn aan een taak dan ervoor staat”. Maar “hen nu eenmalig belonen door te sleutelen aan die uren, geeft nu eenmalig lucht. Een structurele discussie levert op lange termijn meer op”.
Het roept de vraag op waarom men nu niet kan of wil sleutelen. Teunissen was voor het ter online gaan van dit bericht niet bereikbaar voor commentaar.