Als ik vroeger uit mijn slaapkamerraam keek, zag ik… hoge bergen. Ik ben opgegroeid in een klein plaatsje in Colorado. We woonden op de rand van een heuvel, waardoor het voelde alsof ons huis op palen stond. Mijn kamer keek uit op de vallei, het bos en het enge huis van de buren. Eng omdat de lamp op de veranda en de vlag die ze uit hadden hangen, samen vreemde schaduwen maakten, mijn fantasie sloeg ervan op hol. Was het een fijne plek om op te groeien? Ik hou enorm van het landschap, dat zal voor altijd deel van mijn ziel uitmaken. Maar de gemeenschap was gesloten en diepreligieus. Toen mijn broer en ik ons voor Halloween als Egyptische goden hadden verkleed, werd de oudercommissie ingeschakeld. We zouden duivelaanbidders zijn.
Het beste en slechtste aan werken in de academische wereld. Het beste is dat je in contact komt met mensen uit allerlei verschillende hoeken, zeker hier in Maastricht. Het slechtste is dat je te maken hebt met grote ego’s en een systeem dat dat narcisme in de hand werkt. Of je nu een promotieplek probeert binnen te halen of een subsidie, het loont om jezelf goed te verkopen.
"Ik hou van trashy monsterfilms, vooral stop motion horror, maar zoiets als Godzilla vind ik ook leuk"
Welk nieuws maakt je boos? Oei, er zijn veel gegadigden. Alles wat met dierenmishandeling heeft te maken. De mens is op een queeste naar macht en is slim geworden in hoe wreed die kan zijn. Ik heb een zwak voor dieren, wilde vroeger primatoloog worden. Nu heb ik twee katten, tijdens de coronapandemie geadopteerd uit Spanje. We haalden ze op van een verlaten vliegveld, want mensen mochten niet vliegen.
Favoriete film? Ik hou van trashy monsterfilms, vooral stop motion horror, maar zoiets als Godzilla vind ik ook leuk. Ik weet nog dat mijn moeder een keer wegliep in de bioscoop bij een oorlogsfilm, haar eerste man had in Vietnam gediend. Ik vond haar toen echt hypersensitief, maar nu ik ouder ben snap ik het. Ik kom in mijn werk al zoveel ellende tegen [Vanore doet onderzoek naar migratie], dat ik voor mijn entertainment geen drama meer wil zien.
Ik bel mijn moeder… vaak. Ze is heel grappig, deelt vreselijke wijsheden. Dan zegt ze bijvoorbeeld heel sarcastisch dat het beter is om er goed uit te zien dan om je goed te voelen, terwijl voor haar op dat moment geen van beide waar is vanwege gezondheidsproblemen. Ze maakt alles lichter. Mijn vader – mijn ouders zijn gescheiden – is heel anders. Hij is een enorm compassievolle man, luistert heel goed, maar heeft ook iets afstandelijks. Het is moeilijk om contact met hem te maken. Eigenlijk is hij gemaakt voor alleen zijn. Soms verdwijnt hij in de wildernis, deze zomer nog twee weken. Niemand die weet waar hij is, z’n telefoon laat hij thuis. Dat wij bezorgd zijn, begrijpt hij niet. Hij was gewoon vissen.
"Ik weet niet of ik de puf zou hebben weer te emigreren"
In dit land zou ik nog wel eens willen wonen. Ik ben eigenlijk heel blij in Nederland. Daarbij weet ik niet of ik nog de puf heb om weer te emigreren. In het begin moet je veel investeren: een nieuwe taal en cultuur leren kennen, nieuwe vrienden maken. Zelfs terugverhuizen naar de Verenigde Staten zou me zwaar vallen. Ik ben er al zo lang weg, alles is veranderd. Ook daar moet ik het land, de cultuur en zelfs de taal opnieuw leren kennen. Laatst probeerde ik mijn moeder uit te leggen dat we een nieuwe CV-ketel nodig hadden, maar ik wist het Engelse woord voor CV-ketel niet. Ik kwam hier op mijn 22e, ik ben nooit een volwassene met een eigen huis in de VS geweest.
Het moeilijkste aan de liefde. Je realiseren dat je hetzelfde kunt zeggen, maar iets heel anders kunt bedoelen. Ik ben gewend om heel duidelijk mijn emoties te benoemen – misschien is dat iets Amerikaans, of gewoon hoe ik ben opgevoed. Mijn Nederlandse partner zegt het zonder woorden, ik moet tussen de regels door lezen.
Dit boek moet iedereen hebben gelezen. Twee boeken, van dezelfde schrijver, primatoloog Frans de Waal. Zijn we slim genoeg om te weten hoe slim dieren zijn? gaat over hoe wij als mensen tegen dierlijke intelligentie aankijken, hoe de opvattingen daarover zijn veranderd door de jaren heen. Het laat zien hoe wetenschappers proberen te bepalen wat de waarheid is. Het tweede boek, Anders, is een heel genuanceerde uiteenzetting over gender, vanuit allerlei verschillende perspectieven. Dat laat zien hoe wetenschappers zo’n complex onderwerp aanpakken.
"In het begin van onze relatie hebben we menig discussie gevoerd over het belang van gekookte aardappels"
Ik zit te veel op mijn telefoon. Dat klopt, ik kan mezelf compleet verliezen in het zoeken naar recepten. Ik ben thuis de kok, mijn partner kan veel, maar niet koken. In het begin van onze relatie hebben we menig discussie gevoerd over het belang van gekookte aardappels. Inmiddels hebben we een compromis gevonden in de vorm van veel jus. Of ik Amerikaans eten mis? Vroeger wel, dan stuurde mijn moeder me pakketjes met bepaalde ingrediënten zodat ik het zelf kon maken. Maar inmiddels is het aanbod in de supermarkt zo groot dat ik alles gewoon hier kan krijgen.
Beste kwaliteit van mijn partner. Hij is enorm empathisch. Het is makkelijk te missen, door zijn zelfverzekerdheid denken mensen soms dat hij zijn mening al gevormd heeft, maar bij iedere beslissing is hij continu aan het peilen hoe anderen zich daarbij voelen. Dat maakt hem tot een fantastische leider.