“De band die je hebt met je familie is anders, specialer”

“De band die je hebt met je familie is anders, specialer”

Serie: Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

03-11-2025 · Interview

Charles Ortjens (Maastricht, 1998) | Coördinator UM-videoteam | Burgerlijke staat: samenwonend met Loes | Woont in: Maastricht

Beeld of geluid? Ik vind juist de combinatie het allermooiste. Ik stuur negen studenten aan die videoproducties maken voor de universiteit over allerlei onderwerpen. Bijvoorbeeld instructiefilms of een samenvatting van de verdediging van een proefschrift. Ik regel alles daaromheen, van het zoeken van locaties en de juiste beelden tot het versturen van de facturen. Video’s maken is altijd een grote passie geweest, maar van huis uit ben ik muzikant. Ik heb elektronische compositie en sounddesign gestudeerd en componeer ook mijn eigen stukken, maar niet op de klassieke manier. Ik zit niet met een partituur bij de piano, maar maak mijn werk op de computer, ik ontwerp als het ware geluid, klanken, die ik bewerk. Nu ben ik bezig met een compositie voor een korte film, die eind november in première gaat. Ik vind het heel leuk om tussen die werelden van beeld en geluid te schakelen en zou niet willen kiezen.

Wanneer heb je voor het laatst gelachen? [Denkt even na] Gelachen én gehuild, tegelijkertijd, mag dat ook? Toen ik hoorde dat mijn neefje was geboren, Sjefke. Dat maakte me gelukkig. Nieuw leven, een uitbreiding van de familie, het ontroert me. Zoiets speciaals is niet in woorden te vatten.

"We kunnen goed met elkaar opschieten, we zijn een blij gezin"

Mijn broer en zus zijn mijn beste vrienden. Zo zou ik mijn familie niet willen omschrijven, de band die je met elkaar hebt is heel anders, specialer. Vrienden nemen ook een bijzondere plek in, maar familie kun je niet zomaar ‘uit’ zetten of loslaten. Je moet het echt met elkaar doen en dat kunnen wij gelukkig heel goed, we zijn een blij gezin. Mijn zus, broer en ik zijn alle drie een creatieve kant opgegaan, dat hebben we wel van onze ouders meegekregen. Mijn moeder is kunstenaar, mijn vader was altijd bezig met muziek, net als mijn opa, een goede pianist. Die invloeden krijg je toch mee.

Wat is je grootste angst? Dat we met z’n allen de wereld om zeep helpen en dat dit een onleefbare planeet wordt. Ik ben best optimistisch van aard, maar ook realistisch. Het gaat gewoon niet goed.

De beste film die je ooit hebt gezien…Nou, in ieder geval het vaakst: The Good, The Bad and The Ugly. Je kan gewoon zien dat bepaalde scènes zijn ontstaan op basis van de muziek. Dan werk je andersom, in plaats van dat je de muziek er later overheen legt, begin je ermee. Een beetje zoals een Italiaanse opera. Twin Peaks vind ik ook erg goed, dat is geen film maar een serie waarin de relatie tussen beeld, geluid en muziek ijzersterk is. Ik zou willen dat ik alle afleveringen weer kon bekijken alsof het de allereerste keer is.

"Ik mediteer, dat is niet hetzelfde als je problemen in Gods handen leggen, maar ik zie wel een overlap"

Bid je weleens? Niet op de klassieke wijze, ik wend me niet tot God. Het woord religie heeft een zware betekenis, maar ik denk wel dat als mensen ergens in geloven, ze samen kunnen komen. Dat mis ik in onze samenleving, waarin veel polarisatie is en weinig naastenliefde. Ik mediteer. Dat is niet hetzelfde als je problemen in Gods handen leggen, maar ik zie wel een bepaalde overlap. Ik heb in Utrecht een transcendente meditatiecursus gevolgd, daarbij gaat het erom dat je alle dingen die jou bezighouden, ook als ze vervelend zijn, bekijkt vanuit meerdere perspectieven. Daarna laat je ze los. Je moet niks uit de weg gaan, maar juist zaken onder ogen komen, ook als dat moeilijk is.

Waar zou je weleens een vlieg op de muur willen zijn? Het lijkt me leuk om een dagje naar mezelf te kunnen kijken, om te zien hoe ik de dingen eigenlijk doe, zeker als ik muziek maak. Als ik daarmee bezig ben, ben ik erg op mezelf aangewezen. Het is relaxt om het alleen te doen, maar soms ook confronterend, bijvoorbeeld als ik vastloop en niemand om hulp kan vragen. Dan is het moeilijk om niet heel kritisch op mezelf te zijn. Ik zou het grappig vinden om dat eens als buitenstaander te aanschouwen.

Mijn grote liefde…is Loes. Het is heel fijn dat we dagenlang samen kunnen zijn zonder dat we ons aan elkaar storen. Dat is best speciaal, vind ik. We kunnen goed praten over dezelfde dingen, we delen veel interesses, dat helpt. Loes houdt ook van muziek en nog iets meer van dans. Dat sluit mooi op elkaar aan.

"Ik hoop dat we over een tijdje weer wat optimistischer naar de toekomst kijken"

Mooiste reis? Wat ik jammer vind, is dat mensen vaak denken dat ze heel ver moeten gaan om iets moois te kunnen zien, Zuidoost-Azië of zo. In Europa valt er nog heel veel te ontdekken, je kunt echt versteld staan van wat je tegenkomt. Ik hou heel erg van Engeland, Ierland en Schotland, vanwege de cultuur, maar ook het prachtige landschap. Na de Kerst gaan we met de familie naar Yorkshire, om te wandelen, daar verheug ik me op. Ik kom dan echt tot rust, kan dingen verwerken en even afschakelen. ’s Nachts heb ik soms moeite om mijn gedachten uit te zetten, dan pieker ik, of herbeleef ik alles wat ik die dag heb meegemaakt nog eens.

Waar droom je van? Dat ik kan blijven doen wat ik nu doe, op een manier die ik fijn vind. Dat ik geïnspireerd kan blijven raken en dat daar nieuwe dingen uit voortkomen. En ik hoop dat we over een tijdje de wereld een beetje gefikst hebben en we wat optimistischer naar de toekomst kunnen kijken. 

Foto: Joey Roberts

Categoriëen: nieuws_boven, Mensen
Tags: charles ortjens, videoteam, coordinator, zingbid, meditatie, beeld, geluid

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.