Psychologie of rechten? Psychologie, absoluut. Dit is mijn tweede bachelor, ik heb hiervoor rechten gestudeerd in Slovenië. Iedereen zei vroeger altijd dat ik advocaat moest worden. Ik kan goed praten, deed graag mee aan discussies in de klas en ik hield van geschiedenis en politiek. Totdat ik zo’n twee jaar lang werd gepest en buitengesloten door mijn klasgenoten. Dat heeft me enorm gevormd. De gevolgen waren niet meteen zichtbaar, maar tegen het einde van de basisschool merkte ik dat ik steeds vaker angstig was in sociale situaties. Omdat het niet werd behandeld en niemand echt begreep wat er aan de hand was, groeide die angst langzaam. In het eerste jaar van mijn studie, vooral tijdens corona, kwam alles samen. Ik ging door een moeilijke periode van depressie, beëindigde een belangrijke romantische relatie en mijn oma, met wie ik een heel goede band had, overleed. Ik had het gevoel dat ik mijn leven helemaal opnieuw moest opbouwen, dat ik een totaal nieuwe richting moest inslaan. Ik werd niet gelukkig van rechten, toen ik na mijn studie bij verschillende advocatenkantoren aan de slag ging, voelde ik me onvervuld. Daarom ben ik nooit een master rechten gaan doen. In Slovenië neemt bijna niemand een tussenjaar, maar het zou mij echt hebben geholpen. Als ik de tijd had genomen om even te pauzeren en rustig adem te halen, denk ik dat ik mijn weg naar psychologie veel eerder had gevonden.
"Ik dans al vanaf de dag dat ik kon lopen"
Eerste optreden ooit? Dat moet een dansoptreden zijn geweest, ik dans al vanaf de dag dat ik kon lopen. Ik heb jazzballet en tapdansen gedaan – optredens, maar ook wedstrijden. Ik speelde ook piano en trad op in de muziekschool. Op de middelbare school ben ik met dansen opgehouden zodat ik me meer kon richten op het zingen. Daar heb ik geen spijt van, ik heb net mijn eerste EP als singer/songwriter uitgebracht. Het heet Maja’s 4 Seasons, het zijn vier liedjes die passen bij een seizoen. Maar dans zal altijd een belangrijk deel van me blijven, het heeft me gevormd als artiest. En wie weet, misschien doe ik er iets mee voor mijn debuutalbum.
Liedjes schrijven in het Engels of het Sloveens? Het Sloveens, daarin kan ik meer vanuit het hart schrijven. Ik werk samen met mijn vriend, hij is muziekproducent en songwriter. We hebben elkaar leren kennen toen hij een cover van mij hoorde en contact opnam voor een samenwerking. Van het een kwam het ander. Twee jaar geleden heb ik al een single uitgebracht, dat was meer zijn verhaal, zijn lied. De nummers op de nieuwe EP zijn gebaseerd op dingen die ik heb meegemaakt. De eerste twee liedjes zijn wat zwaarder, meer ballades. Dat ligt me goed, ik raak eerder geïnspireerd door heftige emoties. Maar om mezelf uit te dagen, heb ik ook twee luchtigere upbeat nummers geschreven, die komen in de winter en de lente uit.
Ik voel me Sloveens wanneer ik… in Maastricht over straat loop terwijl ik een spraakbericht inspreek. Niemand verstaat me hier, ik kan in alle privacy roddelen over mensen die naast me staan, haha.
"Ik ken mensen die nergens echt enthousiast over zijn, heel saai vind ik dat"
Droomreis? Ik ben nieuwsgierig naar ieder ander land dat ver weg is en een heel andere cultuur heeft. Ik wil er niet alleen maar de toerist uithangen. Dan heb je foto’s van alle hoogtepunten op Instagram staan, maar heb je nog niets over het land of de cultuur geleerd. Ik zou ergens langer willen blijven en via muziek of bijvoorbeeld een spirituele gemeenschap contact met mensen willen opbouwen.
Wat zoek je in een partner? Rust – ik ben zelf nogal neurotisch en altijd bezig. Het is fijn als mijn vriend me dan kan kalmeren en gewoon wat meer chill is. Ik wil iemand die een compromis kan sluiten, zodat het een eerlijke relatie is. En ik wil dat iemand een passie heeft. Ik ken mensen die nergens echt enthousiast over zijn, heel saai vind ik dat. Gelukkig heeft mijn vriend al deze eigenschappen.
Ik vind het makkelijk om vrienden te maken. Ja en nee. Ik ben vrij gevoelig voor de energie van andere mensen en pik een negatieve vibe vaak heel snel op, misschien soms iets té snel. In therapie heb ik technieken geleerd die me helpen om in sociale situaties objectiever te blijven, zodat ik niet alles zo letterlijk of persoonlijk neem. Tegelijkertijd zie ik die gevoeligheid ook als een van mijn sterke kanten. Daardoor kan ik mensen echt begrijpen en me in hen inleven. Met mensen met wie het wel klikt, heb ik mooie vriendschappen opgebouwd, waarin we elkaar volledig vertrouwen en steunen.
"Vroeger was ik bazig naar mijn jongere zusje, op een gegeven moment pikte ze dat niet meer"
Mijn zus en ik zijn twee handen op één buik. Mijn zusje is acht jaar jonger dan ik. Toen ze klein was, deed ze me in alles na. Ging ik op dansen, dan wilde zij dat ook. Ergens heel lief, maar ik vond het ook irritant. Vanwege het leeftijdsverschil was ik vroeger best bazig, op een gegeven moment pikte ze dat niet meer haha. Nu zien we elkaar niet zoveel, zij zit in het derde jaar van de middelbare school en heeft het ook druk, maar als een van ons ergens mee zit, kunnen we altijd bij elkaar terecht.
Het boek dat ik steeds opnieuw herlees. Ik herlees boeken zelden. Films en series kijk ik wel opnieuw, maar als ik een boek uit heb, is het klaar. Ik zou wel nog eens de klassiekers willen lezen, die we op school met de klas lazen. Boeken van Sloveense auteurs of het werk van Shakespeare. Die heb ik toen niet echt goed meegekregen.
Over tien jaar… ben ik psycholoog. Ik ben erg geïnteresseerd in verslaving, maar ik ben natuurlijk pas net met mijn studie begonnen, dus wie weet wat er nog komt. Misschien kan ik rechten en psychologie combineren, in ons derde jaar hebben we daar de mogelijkheid toe. Ik hoop dat ik nog meer albums kan uitbrengen en de tijd heb om op te treden, maar ik zal altijd muziek met psychologie blijven combineren. Muziek is mijn energiebron en mijn therapie, met psychologie kan ik anderen helpen.