Eenmaal in de grijze buitenwijken van Cork, Ierland, probeert Christy een plek te vinden in een wereld die er geen voor hem lijkt te hebben. Shane heeft zijn vrouw verzekerd dat de jongen slechts tijdelijk bij hen blijft, totdat de maatschappelijk werker een nieuw pleeggezin voor hem heeft gevonden. Maar dat is lastig: hij is bijna achttien en gaat geen confrontatie uit de weg, bij andere gezinnen heeft hij het daardoor nooit lang volgehouden. Christy’s toekomst is onzeker en hoewel Shane hem oprecht wil helpen, weet hij niet hoe.
Tienergeklets
De film laat op sympathieke wijze zien dat iedereen een product is van zijn omstandigheden en de systemen die de maatschappij beheersen. Zo ontmoet Christy een dakloze vrouw die hem vertelt dat de vrouwenopvang vol is. Daardoor slaapt ze op straat, naast een enorm gebouw dat ironisch genoeg leegstaat.
Zelfs Christy’s behoorlijk ruwe neven worden niet als tuig neergezet. Ook van Christy zelf leren we een zachtaardige kant kennen. Bijvoorbeeld wanneer hij met de dakloze vrouw praat of wanneer hij vrienden vindt in de buurt. Hun tienergeklets brengt een warmte met zich mee die in schril contrast staat met het grauwe decor.
Droge humor
Christy heeft een ambigue houding ten opzichte van zijn toekomst. Waar je als kijker plaatsvervangend zenuwachtig wordt van alle beslissingen die hem te wachten staan, is het maar de vraag of hij dat ook zo ervaart. Zijn relatie met Shane, die de stem van de rede lijkt te zijn, is vol voelbare onuitgesproken spanning.
De twee acteurs, Danny Power en Diarmuid Noyes, zijn uitstekend. Ook de rest van de cast is erg grappig en zorgt ervoor dat de droge humor die door de film geweven is, goed tot zijn recht komt. Leuk detail: Christy’s vrienden worden gespeeld door de leden van de Corkse rapgroep Kabin Crew, met wiens aanstekelijke nummer Sound of the Northside de film eindigt.
Verwarrend genoeg kwam er dit jaar nóg een film (met een veel hoger budget) met dezelfde naam uit, maar dit is absoluut de Christy waarvoor je een kaartje moet kopen.
Favoriete quote: “Zo doen we dat in Cork, knul!”
Katya Mannar