Sentimental Value is een Noorse film over de gecompliceerde relatie tussen twee zussen en hun vader Gustav (Stellan Skarsgård), een wereldberoemde filmregisseur die op het punt staat met pensioen te gaan. De meisjes zijn grotendeels opgevoed door hun moeder Sissel, in een huis dat al generaties lang in het bezit is van Gustavs familie.
Wanneer ze ouder worden, slaan ze allebei een andere weg in: Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) wordt historica en moeder, terwijl Nora (Renate Reinsve), de oudste, een professionele actrice is die worstelt met de trauma’s uit haar jeugd.
Nora
Gustav werkt aan de laatste film van zijn carrière en nodigt Nora uit om de hoofdrol te spelen. Zonder het script te lezen, weigert ze resoluut: samenwerken met haar vader ziet ze niet zitten. Gefrustreerd gaat Gustav op zoek naar een vervangster en vraagt hij met succes Rachel Kemp (Elle Fanning), een mooie Amerikaanse actrice.
De film, die zich afspeelt in het huis waar Gustav is opgegroeid en zijn kinderen heeft grootgebracht, lijkt zijn eigen traumatische jeugd te verbeelden. Zijn moeder Karin pleegde zelfmoord toen hij zeven jaar oud was. Het oorspronkelijke Noorse script wordt speciaal voor Rachel vertaald, maar al snel beseft zij dat, hoe grondig ze haar rol ook bestudeert, er maar één persoon is die dit personage echt kan spelen: Nora.
Complexiteit
Sentimental Value is het vervolg van Joachim Trier op het bekroonde The Worst Person in the World. Opnieuw levert hij een gelaagde en emotioneel krachtige film af die de complexiteit van menselijke relaties blootlegt. Nora, een gekwelde vrouw die het trauma van haar ouders op zich heeft genomen om haar zus te beschermen; Agnes, een moeder die vastbesloten is haar zoon anders groot te brengen dan hoe zij zelf is opgevoed; en Gustav, een regisseur die vervreemd is geraakt van zijn dochters en een eenzaam bestaan leidt. Door Nora zijn personage te laten spelen, hoopt Gustav weer echt contact te krijgen met zijn dochter, die in zijn ogen veel op hem lijkt. Hij schreef de film dan ook met haar in gedachten.
Trauma
Sentimental Value laat zien dat kunst, zonder woorden nodig te hebben, een generatietrauma kan verzachten en zelfs helen. De kracht van de film schuilt niet in wat er wordt gezegd, maar juist in de stiltes, de onuitgesproken emoties en de blikken tussen de personages.