Terwijl de rest van de school weg is, krijgt de geschiedenisleraar, meneer Hunham (Paul Giamatti), de taak om een oogje in het zeil te houden bij de jongens die niet naar huis kunnen met Kerst. Hij hanteert een strak regime en lijkt er plezier in te hebben om leerlingen het leven zuur te maken door hen vroeg te laten opstaan om te sporten en te studeren, ook al is het vakantie. Al snel weten alle jongens, op één na, een manier te vinden om weg te komen.
Relatie
Deze ‘achterblijver’, leerling Angus Tully (Dominic Sessa), weet elke poging van Hunham om hem te disciplineren te ontwijken: zo laat hij zich expres van een turntoestel vallen om een blessure op te lopen. Dit leidt tot een van de grappigste scènes in de film: een schreeuwende Angus die achterin de auto een woedeaanval krijgt, terwijl een in paniek rakende Hunham naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis scheurt. In een onverwachte daad van vriendelijkheid liegt Angus over hoe hij zijn arm heeft verstuikt, zodat zijn leraar geen schuld treft. Dit vormt het begin van een verandering in de relatie tussen leraar en leerling.
Het sterkste element in de film zijn de prachtige acteerprestaties van de drie hoofdpersonages. Tijdens een kerstfeest speelt Da’Vine Joy Randolph, die de enige andere persoon op school speelt –kokkin Mary Lamb – een indrukwekkende scène wanneer ze breekt van verdriet om haar zoon, die ze verloor in de Vietnamoorlog. Deze rol leverde haar de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol op.
Juiste scherpte
Giamatti belichaamt perfect dat type persoon dat we allemaal kennen: iemand die zijn werk veel te serieus neemt en wiens levensdoel het is om te genieten van het kleine beetje macht dat hij heeft. Hij heeft precies de juiste scherpte om een belediging als “Die jongen is te dom om pis uit een laars te gieten. Een echte holbewoner,” natuurlijk te laten klinken. Dominic Sessa weet zich, ondanks dat dit zijn filmdebuut is, uitstekend staande te houden tussen de ervaren acteurs. Hij speelt de verbitterde maar sluwe tiener bijzonder overtuigend.
De setting in de jaren zeventig lijkt een bewuste keuze. Misschien hebben we tegenwoordig het ongelukkige voorrecht dat we niet altijd doorhebben wanneer we ons eenzaam voelen, door alle afleidingen die moderne technologie ons biedt. Voor dit drietal is het juist troostrijk om samen te zijn met anderen die met Kerst ook nergens heen kunnen. Je bent niet alleen in je eenzaamheid.
Favoriete citaten:
“Luister, jij hormonale barbaar, die vrouw verdient jouw respect, niet jouw erotische speculaties.” – Paul Hunham
“Je kunt niet eens één hele droom dromen, hè?” – Mary Lamb
“Die gestoorde klootzak heeft die handschoen expres achtergelaten. Hij liet je met één achter, zodat het verlies des te meer pijn zou doen.” – Angus Tully
Katya Mannar