Het was puur toeval dat we in de Observant-uitgave van 26 oktober 1989 een artikel tegenkwamen over de eerste studentenpsycholoog aan de Universiteit Maastricht. Deze zou vooral hulp moeten bieden aan studenten met “faalangst, identiteitsproblematiek, gebrek aan sociale vaardigheden, concentratieproblemen, conflicten met ouders en relatieproblemen”. Wat een opluchting voor collega Deborah Blekkenhorst die zowat als een kip zonder kop zat te zoeken in onze oude gebundelde jaargangen (zware boeken van elk een paar kilo – opgestapeld op haar bureau met gele briefjes ertussen gepropt), hopend op het eerste Observant-artikel over ‘hulp bij mentale problemen’. Want waarom kwam er een studentenpsycholoog, om hoeveel fte ging het, wat zat er in het takenpakket, wanneer werd de afdeling groter (en professioneler), waren er in de jaren negentig ook wachttijden?
Volgende week leest u er alles over in de serie Terug in de teit – nou ja, het is zeker niet compleet, want niemand hier heeft tijd om 19 duizend gescande Observant-pagina’s uit de jaren tachtig, negentig en nul door te pluizen. Maar we zorgen dat we de grote lijnen te pakken hebben.
U zult zich afvragen: Waarom zoekt die redactie handmatig? Nooit van digitaliseren gehoord? Jawel! Alle verhalen van 2012 tot nu zijn digitaal doorzoekbaar via onze eigen site. Alle kranten van voor die tijd zijn een voor een gescand door medewerkers van de universiteitsbibliotheek – veel dank – en te vinden op een speciale website van de UB. Minpuntje: de zoekfunctie. Die werkt niet goed. Dus kiezen we vaak voor het ouderwetse handwerk. En eerlijk, het is ook wel leuk om te bladeren, dan kom je nog eens wat tegen, een stuk over Pim Fortuyn bijvoorbeeld. In 1988 werkte hij voor het CES, het Center for European Studies. Parttime, met een contract van twee jaar, maar dat heeft hij niet uitgediend. “Wel nog nieuwe wijnrode vloerbedekking laten leggen”, lezen we later.
Grasduinen in ons archief levert steevast commentaar op over ‘bijzonder’ taalgebruik (fakultair), bijzondere leads (tweehonderd woorden, terwijl vijftig de leidraad is), bijzondere vormgeving (héél veel tekst, weinig beeld). Collega Cleo Freriks zoekt al een hele tijd op het trefwoord ‘duurzaamheid’ – hoe ging de UM daarmee om de afgelopen vijftig jaar? Haar viel op dat er vaak geen vervolgverhalen zijn (dan werd er een besluit genomen, maar schreef de redactie nooit over ‘hoe nu verder’). En waarom werd er aandacht besteed aan verhalen waar de link met de UM heel ver te zoeken is? Zoals een symposium over het Erasmusprogramma in Parijs. “Precies nul keer gezegd wat de UM hiermee te maken heeft”, meldt ze. “Lekker bezig Jacques (toenmalig hoofredacteur)”, roepen we hier cynisch.
Ik maak mijn borst nat. Over dertig jaar krijg deze Observant-redactie er geheid ook van langs, “Lekker bezig Wendy.”
De hoofdredacteur geeft een kijkje achter de schermen op de redactie