Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mythe: fysieke nabijheid is cruciaal voor een familie

Mythe: fysieke nabijheid is cruciaal voor een familie

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Naar het rijk der fabelen

De Nederlandse migratiewetten kenden in de jaren tachtig een regel dat familieleden niet langer dan twee jaar van elkaar gescheiden mochten zijn. Na zo’n periode zou de familieband gebroken zijn en verloren migranten het recht op familiehereniging. “In die tijd speelde dat ongetwijfeld een rol in het terugdringen van verblijfsvergunningen”, zegt Karlijn Haagsman, postdoc bij de faculteit cultuur- en maatschappijwetenschappen, “maar het is toch frappant dat zoiets in een wet terecht is gekomen. Er klinkt iets mee in de trant van: als goede ouder laat je je kinderen niet zo lang achter, die neem je meteen mee. Het Europese hof veegde de regel van tafel en tikte Nederland op de vingers. In 2006 is de regel geschrapt.”

Al jarenlang werkt Haagsman - eerst als promovenda, nu als postdoc – mee aan een project waarin West-Afrikaanse migranten in Nederland worden onderzocht op fysieke en geestelijke gezondheid en hun arbeidsmarktpositie. Dat is een gemêleerde groep, zegt Haagsman. “Het zijn niet alleen vluchtelingen maar ook ex-pats als Shell-medewerkers, om maar eens wat te noemen.”

Wat opvalt is dat het in West-Afrika meer geaccepteerd is om gescheiden van elkaar te leven dan in Europa. “Hier vinden we het heel erg als kinderen en ouders lang van elkaar gescheiden zijn. In West-Afrika is het normaal dat kinderen een tijdje bij oma wonen in een andere streek, soms om te helpen in het huishouden. Of bij een tante omdat die strenger is in de opvoeding, of omdat de ouders allebei veel werken.”

Op het eerste gezicht lijkt de geestelijke gezondheid van ouders die in Nederland wonen, terwijl de kinderen nog in het land van herkomst verblijven, minder goed, zegt Haagsman. “Maar als je beter kijkt, komt dat niet door de scheiding maar door andere dingen. Een laag inkomen, geen of slecht betaald werk en geen verblijfsvergunning zijn de echte redenen. Dat betekent dat ze hun kinderen niet af en toe kunnen laten overkomen, dat ze weinig geld kunnen terugsturen, niet vaak kunnen bellen. Geen papieren betekent ook dat ze hun kinderen niet kunnen bezoeken, omdat ze dan Nederland niet meer in komen.”

Voor achtergebleven kinderen geldt eenzelfde verhaal: de psychische gezondheid laat te wensen over maar dat komt niet per se door de scheiding. “Het maakt veel uit of het de vader of de moeder is die naar het buitenland vertrekt. Als vaders vertrekken, blijft het kind vaak onder de hoede van moeder. Als moeders weggaan, wordt de zorg overgedragen aan anderen. Dat kan tot een instabiele situatie leiden. Deze nieuwe verzorger is in ieder geval belangrijk voor het welzijn van het kind, moet ook liefst een goede band hebben met de moeder overzee, want die moet het contact leggen.”

Flashen” oftewel de telefoon een aantal keren laten overgaan kan al genoeg zijn, zegt Haagsman. “Daarmee laat je weten dat je aan elkaar denkt. Oudertaken kun je ook goed vervullen op afstand. Je kunt via Skype controleren of het huiswerk is gedaan. Ook gebruiken sommige ouders apps waarmee ze op elk moment kunnen zien waar hun kind uithangt.”

Dit is een serie waarin wetenschappers misvattingen op hun vakgebied naar het rijk der fabelen verwijzen

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: