“Wees bang, en ga ervoor!”

“Wees bang, en ga ervoor!”

Zij blijven liever anoniem, ze zijn huiverig, bang om in een hoek te worden gezet als racist, seksist, transfoob of wat al niet

08-12-2021 · Redactioneel

Soms, in een sombere bui, vragen we ons wel eens af hoeveel medewerkers en studenten Observant nu eigenlijk lezen. Want: geen lezers, geen bestaansrecht. De afgelopen week hoefde ik me daarover geen zorgen te maken. De reacties op het redactioneel, getiteld Als jullie het artikel niet aanpassen, dan …, buitelen over elkaar heen, op Twitter, Facebook, op onze site en in mijn mailbox. Voor- en tegenstanders buigen zich over twee kwesties: Wat is wenselijk? Zeg je dat ‘vrouwen’ menstrueren of zeg je dat ‘mensen’ menstrueren? Én: de academische vrijheid – en in dit geval ook de persvrijheid - staat op de tocht. Wij als krant mogen alleen de ene term gebruiken en de andere niet. Want anders… Er is angst voor bedreiging en intimidatie.

Ook nu weer durft lang niet iedereen publiekelijk in debat te gaan, blijkt uit mailtjes - allemaal van medewerkers. Zij blijven liever anoniem, ze zijn huiverig, bang om in een hoek te worden gezet als racist, seksist, transfoob of wat al niet. Ik snap dat, ik ben zelf ook niet vrij van angst. Wie wel? Maar ik probeer, met de nadruk op próbeer, te leven naar het adagium dat ik mijn team en onze studenten voorhoud: het is niet erg om bang te zijn, het is wel erg om je daardoor te laten tegenhouden.

Dat brengt me op het cadeautje dat ik afgelopen weekend voor mijn verjaardag kreeg: Droom groot, een boek waarin Eva Jinek succesvolle vrouwen interviewt die “uitzonderlijk presteren en openhartig vertellen over de strijd die aan het succes voorafging”, aldus de achterflap. Twee van hen zijn verbonden aan de Universiteit Maastricht: Chahinda Ghossein-Doha, cardioloog in opleiding en auteur van Queen of Hearts, de kracht van kwetsbaarheid (over de impact van zwangerschapscomplicaties), en collegevoorzitter en rector Rianne Letschert. Die laatste heeft het ook over angst. Ze windt er geen doekjes om. Zij heeft de angst niet afgezworen sinds ze een paar jaar geleden rector werd. “Ik haak niet snel af omdat iets eng is, maar ik vínd het wel eng, laat dat duidelijk zijn.” Ze is daar – en over nog veel meer zaken – openhartig over. Bewust. Om te laten zien dat de weg naar succes niet altijd “leuk” is. “Soms val je, soms gaat het echt klote.” Zij is doorgegaan, óndanks de angst, concludeert Jinek. Om ons erop te wijzen dat we voortaan niet meer “wees niet bang, ga ervoor” tegen onszelf moeten zeggen, maar: “Wees bang, en ga ervoor!”

Dat houd ik in mijn achterhoofd als het weer eens spannend is. Doet u mee? Ik denk dat het ons - studenten en medewerkers - helpt, zeker als het gaat over discussies die we liever uit de weg gaan en waarbij de academische vrijheid op het spel staat.

Auteur: Riki Janssen

Foto: Shutterstock

Tags: angst,eva jinek,persvrijheid,academische vrijheid,anoniem,bang,redactioneel

Reacties

there is a repetition in the first sentence of 'sometimes'....

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.