“Ik moet regelmatig studenten vertellen dat ze voor honderden euro’s zijn opgelicht”

“Ik moet regelmatig studenten vertellen dat ze voor honderden euro’s zijn opgelicht”

Nieuwe serie: Op jezelf

01-09-2022 · Interview

Martijn Hilders (25 jaar, Nederlands), tweedejaars masterstudent Artificial Intelligence, betaalt €720 per maand voor een studio van 42 m2 vlakbij het Vrijthof.

Of Observant een kijkje in zijn kamer mag nemen? Daar hoeft Martijn Hilders niet lang over na te denken. “Natuurlijk, iedereen kijkt hier toch al naar binnen. Het voelt soms alsof ik in een etalage woon.” Zijn studio ligt op de begane grond aan de straatkant, met twee grote ramen die voorbijgangers een ongehinderde blik naar binnen bieden. Wat af en toe voor ongevraagde ontmoetingen zorgt, zeker wanneer de ramen ‘s zomers openstaan. “Lig je net met je vriendin op de bank een film te kijken, steekt opeens een wildvreemde zijn hoofd naar binnen om een peuk of glas water te vragen. Of er staan mensen buiten mee te kijken als er een belangrijke sportwedstrijd op tv is. Zulke momenten gaan storen, al zijn ze soms ook wel grappig. Saai is het hier in elk geval niet.”

Bovendien heeft de ligging ook zijn voordelen. “Veel vrienden komen hierlangs op weg naar de universiteit. Als ze zien dat ik thuis ben, springen ze regelmatig via het raam naar binnen. Ik vind dat wel gezellig. Dan luisteren we muziek op mijn platenspeler, kijken we sport of spelen een bordspel. Mijn studio is een soort woonkamer geworden, een plekje waar iedereen langs kan komen.”

Vrijheid proeven

En zo ziet het er ook uit. Met twee grote banken kan Hilders flink wat bezoekers verwelkomen. Daar is dan ook genoeg ruimte voor: met liefst 42 m2 is het de grootste van de vijftien woningen in het studentenhuis. “Althans, ik denk dat het er vijftien zijn, want zoveel mensen zitten er in de whatsapp-groep van ons huis. Ik ken eerlijk gezegd niet iedereen. Omdat ik een eigen keuken en badkamer heb, kom ik de meeste huisgenoten niet vaak tegen. We begroeten elkaar wel op de gang, maar verder is het geen hecht huis. Aan de ene kant jammer, maar ik mis het niet. Er komen al genoeg mensen over de vloer.”

Hij woont intussen al meer dan vier jaar op deze plek. “Sinds halverwege het eerste jaar van mijn bachelor. Daarvoor heb ik via onderhuur in drie verschillende huizen gezeten.” Een periode met veel verhuizingen dus. Waarom bleef hij die eerste paar maanden niet gewoon bij zijn ouders in Landgraaf wonen? “Het jaar ervoor zat ik al in Eindhoven op kamers. Als je eenmaal van die vrijheid hebt geproefd, wil je niet meer terug.”

Niet klagen

In zijn huidige woning vond hij wat hij zocht: veel ruimte en op een fijne locatie in de binnenstad. Met wat (afgedwongen) geluk kreeg hij de studio. “Ook toen was het al moeilijk om iets te vinden. Er kwamen bijna veertig mensen langs voor een bezichtiging. Ik besloot daarom de huisbaas te mailen dat ik er zeker vijf of zes jaar wilde blijven wonen, zodat ze niet na een jaar weer opnieuw iemand moesten zoeken. Blijkbaar heeft dat ze overtuigd om voor mij te kiezen.”

Sindsdien was er geen reden om aan vertrekken te denken. Oké, er is ’s nachts veel lawaai van scooters en luidruchtig uitgaanspubliek op straat, en er is wat weinig lichtinval. “Maar met zoveel ruimte mag ik eigenlijk niet klagen. Tijdens de lockdowns was dit heel fijn. Het is geen plek waar de muren op je af komen tijdens een quarantaine.”

Opgelichte studenten

Al heeft het huis wel een frustrerende ‘schaduwkant’. Oplichters bieden online al jarenlang niet bestaande kamers op het adres te huur aan. Een bekende truc, waar nog steeds veel wanhopige kamerzoekenden intrappen. “Daardoor staan er regelmatig studenten voor onze deur. De meesten om te checken of de kamer echt bestaat, maar sommigen hebben daadwerkelijk al honderden euro’s aan zogenaamde ‘borg en huur’ op de bankrekening van de oplichters gestort. Zo stond er laatst nog iemand voor de deur van een huisgenoot, met de boodschap dat het zijn kamer was.”

In de meeste gevallen is Hilders echter zelf degene die het slechte nieuws mag vertellen – de deurbellen werken niet, waardoor bezoekers vaak op zijn raam kloppen. Krijgt hij dan te maken met woedende of agressieve studenten? “Gelukkig niet. Vaak zijn ze vooral teleurgesteld, en snappen ze dat wij er ook niets aan kunnen doen. Zelf vind ik het ook sneu en probeer ik hen te troosten. Ik snap niet waarom die nepadvertenties met ons adres nog altijd geplaatst kunnen worden.”

In de nieuwe serie 'Op jezelf' interviewt Observant wekelijks studenten op én over hun kamers. Ben je student en lijkt het je leuk om mee te doen aan deze serie? Stuur dan een mailtje naar [email protected]

Foto: Ellen Oosterhof

Categoriëen: Mensen
Tags: op jezelf,kamer,studentenkamer,oplichters,studenten

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.