Een beetje extra dapperheid

Een beetje extra dapperheid

Steeds meer mensen willen extra tijd om een stuk van pakweg 400 tot 700 woorden (leestijd zo’n 5 minuten) te lezen

17-11-2022 · Redactioneel

Ik vergis me weleens, zeker als het gaat om cijfers, die gaan soms (ik ben geen bèta, maar een gamma) een eigen leven leiden. Dan zegt iemand 40 procent tegen me, en ik schrijf vervolgens 60 procent op. Ik weet dit van mezelf en ben er extra alert op, bijvoorbeeld als ik een artikel moet schrijven (of nakijken) over de jongste inschrijvingscijfers of de begroting van de universiteit. Een foutje is immers zo gemaakt.

Wij proberen hier ter redactie als het even kan fouten te voorkomen. Daarom sturen we artikelen over ingewikkelde materie of een heel persoonlijk verhaal vóór publicatie naar de bron. Met het verzoek: graag correctie op feitelijke onjuistheden. Een heel enkele keer begrijpt onze bron - lees geïnterviewde -  de term ‘feitelijke onjuistheid’ niet en gaat de hele tekst verbouwen. Maar meestal krijgen we het stuk enkele uren later terug met een enkele correctie.

De laatste tijd gebeurt er echter iets vreemds. Steeds meer mensen willen extra tijd om een stuk (vaak over zeer onschuldige onderwerpen waar een weldenkend mens zich geen buil aan kan vallen) van pakweg 400 tot 700 woorden (leestijd zo’n 5 minuten) te lezen. Dagen gaan er soms overheen. Als we bellen, mailen en sms-en dat onze deadline nu met heel rasse schreden nadert, vragen ze om uitstel van publicatie, want die en die moet het stuk ook nog bekijken. Men wil zich blijkbaar indekken, zeker als het geen juichverhaal is. En laten we eerlijk zijn: de meeste artikelen zijn niet louter juichend, maar realistisch, met meevallers en tegenvallers, met teleurstellingen en hoogtepunten. Hoe erg is dat?

Wij doen niet (meer) mee aan het gedraal. Het feit dat we soms een tekst laten lezen aan de geïnterviewde(n) is trouwens een geste onzerzijds, het is geen verplichting. Het is wel altijd een correctie op fouten, de stijl en opbouw zijn de verantwoordelijkheid van de journalist. En we zullen voortaan heel duidelijk laten weten wanneer er uiterlijk een reactie wordt verwacht. Horen we niets, dan gaan we ervan uit dat het stuk oké is.

En om alle misverstanden te voorkomen: wij stellen het zeer op prijs dat medewerkers en studenten zich willen laten interviewen, zonder hen geen verhaal. Maar het zou mooi zijn als de huiver die bij sommigen de overhand lijkt te krijgen, weer plaatsmaakt voor zelfbewustzijn en de bijbehorende dapperheid.