30 duizend peuken
Eind november plaatste Peukenzee - een organisatie die het peukenprobleem in Nederland bestrijdt - twee plastic zuilen: eentje voor de School of Business and Economics en een voor de Universiteitsbibliotheek Binnenstad. Het idee: rokers, die sinds augustus 2020 niet meer op het universiteitsterrein mogen paffen, kunnen hun peuk daarin gooien in plaats van op de grond. Dat leverde tot nu toe 4,5 kilo aan sigarettenresten op, oftewel 30 duizend peuken. Die worden gebruikt voor onderzoek naar het recyclen van sigarettenfilters.
Daarnaast maakte Peukenzee in november en afgelopen dinsdag het terrein rondom de gebouwen schoon. Ook deelden medewerkers kleine zakasbakjes uit waar rokers hun peuken in kunnen doen totdat ze een prullenbak tegenkomen. Met deze acties hoopt de Universiteit Maastricht dat meer mensen zich bewust worden van het antirookbeleid.
Beckett is niet inclusief?
Ooit was toneelspelen een exclusieve mannenaangelegenheid. Een vrouw op de planken werd gezien als gevaarlijk en immoreel. Die tijden liggen ver achter ons. Niet alleen worden vrouwen op het podium toegelaten, ze vervullen daar ook traditionele mannenrollen. Dat is geen moderne trend; al in 1820 speelde Sarah Bartley in New York de getroebleerde jonge prins Hamlet, in het gelijknamige toneelstuk van Shakespeare.
Schrijver Samuel Beckett vond het blijkbaar maar niks. Voor zijn overlijden liet hij in een clausule vastleggen dat wie zijn toneelstuk Waiting for Godot uit 1953 wil opvoeren, alleen mannen mag casten voor de vijf hoofdrollen. En daarmee brengt hij het Groningse studententheatergezelschap GUTS nu in de problemen. De studenten wilden het stuk in maart spelen. Om te voorkomen dat de advocaten van stichting die Becketts rechten beheert achter hen aankomen, waren de audities alleen open voor mannen.
Dat is niet inclusief, vond cultureel studentencentrum Usva en weigerde de vereniging toegang tot hun podium. “Was het een stuk met vijf witte mannen geweest en een open auditie, dan was het prima. Maar je kunt niet bepaalde mensen aan het begin van het traject al de toegang ontzeggen”, aldus Usva-baas Bram Douwes in zusterblad UKrant.
GUTS sputterde nog tegen dat de rest van de crew wel divers is. “Achttien mensen van wie de meesten bij de LHBTQ-gemeenschap horen en geen man zijn”, zegt producent Medeea Anton. Maar het mocht niet baten. GUTS is nu op zoek naar een nieuwe locatie.
Speeddaten
In coronatijd viel er weinig te daten, en dat zorgde voor een nog grotere populariteit van datingapps. Maar hoe vaak mondt dat eindeloze geswipe, in het geval van Tinder, nou uit in een match? Te weinig naar de smaak van Sophie Jacquemijns en Eva Velthoven, die daarom speeddates op touw zetten.
De kans dat het klikt is volgens beide oud-studenten van de Radboud Universiteit een stuk groter als je iemand in levenden lijve ziet en in de ogen kunt kijken, vertellen ze aan het Nijmeegse zusterblad Vox. En je zit al snel tegenover meer dan tien potentiële liefdes op een avond. Na elke sessie van vijf minuten vul je een formulier in met daarop de naam van degene met wie je een klik voelde. Als het wederzijds is zorgen de organisatoren ervoor dat ze daarna aan de praat raken.
Het grootste probleem volgens de beide oud-studenten? Het duffe imago van speeddaten. En dan is de eerstvolgende avond ook nog in het café van een studentenflat. Ook niet echt een opwindende locatie.